Ritjes van Atrike

[Atrike]

Schaamteloos afgekeken van De Tovenaar, maar beter goed gejat dan slecht bedacht.

Ik zocht een oplossing voor het meenemen van mijn verrekijker als ik ga fietsen met de Fujin. Omhangen en op de borst leggen is niet fijn, want dan glijdt hij weg en achterin de bagagedragertas is niet handig, want dan moet ik elke keer afstappen als er een interessante vogel voorbij vliegt. De oplossing met het tasje naast de zitting van De Tovenaar leek mij ideaal. Ik kan dan gewoon stoppen, de kijker uit het tasje halen en op de fiets blijven zitten terwijl ik door de kijker kijk.

Dus Tovenaar, bedankt voor het uitvogelen (pun intended) van deze oplossing!

[Jeroen S]

Dat is een handige oplossing. Ik gebruik twee tactical pouches met een touwtje ertussen als zadeltas. Kun je ook in stilstand het een en ander uithalen. Een echte grote verrekijker zou echter niet passen. Vanaf de foto vind ik het wel een beetje gedurfd, komt het niet aan de grond in een schuin genomen bocht?

[De tovenaar]

Heel mooi gedaan Atrike! Nog een tip: ik heb de plastic gesp van het tasje vervangen voor een magnetische (25 mm)
https://a.aliexpress.com/_Ez2wIh2
Kan ik 'm makkelijker openen en sluiten tijdens het fietsen.

[Atrike]

Het was heerlijk fietsweer vandaag, dus ik had zin om er opuit te gaan met de Fujin. Het zonnetje kwam zelfs af en toe door. Vandaag een rit naar Radio Kootwijk om mijn eerste #regel17k foto te maken. Heerlijke rit was het, maar het klimmen viel me wat zwaar, want ik ben nog aan het bijkomen van een buikgriepje. De conditie moet nog ff worden opgekrikt. Ik ben nog steeds heel blij met de Fujin. Hij past mij uitstekend.

[Atrike]

Na het dichtklappen van de laptop en even lunchen, kon gisteren mijn paasweekend beginnen. En hoe dat beter te doen dan met een fietstocht?

Ik wilde nog even langs bij Saint Christopher in Gorssel voor een fietstasje en daarna zette ik koers richting een natuurgebied die ik wel eens vanuit de trein heb gezien en die me wel interessant leek: Borkeld. Het was mooi weer, dus ik pakte de Fujin.

Borkeld is inderdaad een mooi gebied, met bos, heide en een grote plas die vol zat met allerhande drijfsijzen. Helaas was de plas vanuit het uitzichtpunt net te ver weg om met een verrekijker te kunnen zien wat er nu precies rondzwom, maar ik herkende in ieder geval wel wat Slobeenden en Wintertalingen. Volgens het informatiebord zouden er ook Geoorde futen en Grauwe klauwieren moeten zitten, maar die heb ik niet gezien. Wel werd ik bij het uitzichtpunt getracteerd op de prachtige zang van de Boomleeuwerik. Genieten! Hier ga ik zeker vaker nog eens een kijkje nemen.

De terugweg viel tegen dankzij de forse tegenwind. Toen merkte ik dat ik de laatste tijd weinig aan fietsen ben toe gekomen. Komende tijd toch maar echt vaker op pad, want anders wordt mijn geplande fietsvakantie een lijdensweg.

[Atrike]

Het zag er niet erg aangrekkelijk uit met al die regen en kou, maar traditie is traditie, dus dat betekent dat het hemelvaarweekend doorgebracht gaat worden op camping 't  Oppertje bij Lelystad voor een lang weekend vogels kijken. Met als speciale attractie deze keer een excursie naar de Markerwadden.

In juni ga ik drie weken door Zweden en Denemarken fietsen op mijn Fujin. Graag wilde ik uiteraard voor die tijd even alles uitproberen, dus ik ben met de banaantassen vol met alle spullen die ik mee ga nemen naar Zweden naar Lelystad gefietst. Althans, dat was de bedoeling. De eerste 30 km fietste ik in de stromende regen, maar daarna kon het regenpak uit. Aangekomen in Flevoland, trok het helemaal open en had de zon vrij spel. Dat is goed voor de stemming! 



Die stemming daalde enigzins toen bleek dat een deel van de Knardijk was afgezet wegens werkzaamheden. Ondanks dat het Hemelvaartsdag was, was men er met graafmachines druk in de weer en kon ik er echt niet langs.



Terug dan maar en een andere route zoeken. Men was helaas niet zo vriendelijk geweest om even een omleiding uit te zetten. Na een kilometer of twee  werd het fietsen zwaarder en ja hoor: lekke voorband. Geen probleem, ik heb plakspullen bij me, dus ik plak de band en ga verder. Na weer een kilometer of twee was de voorband weer plat. Deze keer een klein scheurtje precies op de naad. Rampzalig, want dat valt niet te plakken. En ik had geen reservebinnenband bij me (goede les!). Met nog 12 km te gaan naar de camping was lopen geen optie. Gelukkig was mijn lieve vrouw met de auto naar de camping gegaan en kon zij me met fiets en al ophalen.



In Lelystad een nieuwe binnenband gekocht (en een reserve!), maar de buitenband wilde met geen mogelijkheid om de velg blijven zitten. Zodra ik de binnenband oppompte, schoot de buitenband van de velg. Het was een vouwband, die blijkbaar toch iets teveel was opgerekt. Dus de dag erna maar een nieuwe draadband gekocht.

Op vrijdag naar de Markerwadden en die zijn prachtig. Echt een aanrader voor de natuurliefhebber. 







Zondag weer terug naar huis en gelukkig verliep de terugreis zonder problemen.





Het was een prachtig weekend. Wel koud en nat, maar de enorme hoeveelheid vogels maakten veel goed. Weer een stuk of 6 zeearenden gezien, eindelijk weer eens baardmannetjes gezien en verder natuurlijk de verwachte rietvogels, bruine kiekendieven, eenden en ganzen. Leuk vond ik nog wel dat ik zondag wakker werd door de zang van de wielewaal.

[Atrike]

Zoals elders vermeld, ging mijn geplande fietsvakantie naar Zweden en Denemarken niet door wegens een blessure, maar ik heb nog wel tijd voor een andere route die op mijn lijstje stond. Waarschijnlijk vertrek ik dinsdag. Via de Vennbahn, de Vennquerbahn, een stukje Kyll radweg en Maare-Mosel-radweg naar de Moesel. Vervolgens via Trier naar de Prümtalradweg weer terug naar de Vennquerbahn en de Vennbahn. Dan sla ik af en ga via het Ruruferpad naar Roermond.

Voor wie het leuk vind, zal mijn reis te volgen zijn via Polarsteps.

[Atrike]

Nou, dat verliep allemaal anders dan gepland. De Polarsteps-volgers hadden het natuurlijk al lang gezien: de fietsvakantie duurde welgeteld 4 dagen, waarvan 3 fietsdagen. Jawel. Na 3 dagen sloeg de hitte genadeloos toe. Mijn lichaam trok het niet om zware lichamelijke inspanning te leveren in combinatie met 30+°C. Aangezien het 's morgens om 10 uur al ruim boven de 25°C zou zijn en de temperatuur verder op zou lopen naar 35°C, besloot ik op dag 3 dat het verstandiger was om terug te keren en de trein naar huis te pakken.

Dag 1
Het plan was om met de trein naar Heerlen te reizen en van daar naar Vaals te fietsen voor de eerste overnachting. Daar dacht Prorail anders over. Aangekomen op station Roermond bleek er geen trein meer te rijden richting Heerlen vanwege een sein- en wisselstoring. De verstoring zou een uur duren. Na drie kwartier kwam het bericht dat daar nog een uur bij kwam en een NS medewerker vertelde me dat ik daar gerust nog een uur bij kon optellen. Tja. Nog ruim twee uur op het station wachten en vervolgens proberen een fiets te proppen in een overvolle trein kwam niet erg aantrekkelijk op mij over, dus ik besloot dan maar te gaan fietsen. Ruim 60 km door de Limburgse heuvels. Dat viel al niet mee, want het was al aardig warm. Om 19 uur arriveerde ik op een prachtige camping. Oververhit en moe, maar voldaan.







Dag 2.
Op naar de Vennbahn. Eerst richting Vaals en Aken. Geen fijn stuk, vooral door het drukke Aken, maar zodra je de Vennbahn op gaat, wordt het rustig en heerlijk fietsen. Na ongeveer 65 km op de Vennbahn de afslag naar de Vennquerbahn. Ik vind het altijd heerlijk om op oude spoorlijnen te fietsen: geen autoverkeer en over het algemeen niet al te steile hellingen. Spoorhistorie onderweg is een leuke plus. Omdat het nog redelijk vroeg in het jaar was, stonden de bermen volop in bloei en dat trok weer veel vlinders aan. Prachtig. Ook de vogels zongen nog volop, dus ik heb aardig wat soorten gehoord en werd ook getrakteerd op een stuk of 10 rode wouwen.

Aangekomen in Bütgenbach was het even zoeken naar de ingang van de camping. Een volle, grote camping, maar het had een mooi tentenveldje met genoeg schaduw.











Dag 3.
Zoals gezegd bleven de temperaturen maar stijgen. Voor de geplande dag 5 stond 35°C op het programma. en de hitte zou voorlopig niet verdwijnen. Nou functioneer ik al nauwelijks boven de 30°C en wachten op koeler weer was ook geen optie, gezien de voorspellingen en mijn beschikbare tijd, dus het leek me verstandiger om de terugweg te kiezen. Voor de terugweg had ik het Ruruferpad in gedachten, die de Roer volgt van oorsprong in de Hoge Venen tot aan Roermond. Via de Vennbahn terug dus en van daar naar de oorsprong van de Roer om vervolgens af te zakken over het Ruruferpad. 

Volgens de kaart was het vooral dalen en dat was ook zo. Helaas waren de paden nogal slecht van kwalitieit, dus met hoge snelheid naar beneden denderen zat er echt niet in. De meeste stukken gingen niet sneller dan 15 km/u wil je niet je vullingen verliezen en je frame heel houden. En er zaten toch ook nog wel wat vennijnige klimmetjes in. Maar het was een prachtige route, vooral het eerste stuk. Ik heb er echt van genoten. Kers op de taart was vandaag een overvliegende zwarte ooievaar.







1











Dag 4.
Om 9 uur zou het al boven de 25°C worden en naar Roermond was nog bijna 100 km, dus ik besloot om de trein te pakken naar huis. Dat kon gelukkig, omdat er in het dorp waar ik zat een station was. Na drie Duitse en drie Nederlandse treinen kwam de reis ten einde. Kort, maar ik heb er desondanks enorm van genoten.