26-May-2017, 09:53 PM
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 26-May-2017, 10:00 PM door Roepers.)
Met Daf heb ik wat:
![[Afbeelding: 29573732941_675a5234dc_c.jpg]](https://c1.staticflickr.com/8/7723/29573732941_675a5234dc_c.jpg)
Camping Weserbergland aankomst by Marco Roepers, on Flickr
Het achteruitrijracen met Dafjes was natuurlijk heel grappig, maar mij spijt het wel een beetje omdat je tegenwoordig niet heel veel Dafjes meer ziet.
Dat die achteruitrijraces een slagveld werden is wel interessant vanuit het oogpunt van ligfietsen: Het leek handig om het voorwiel aan te drijven en het achterwiel sturend te maken. Maar het gedrag van achterwielgestuurd voertuig is zo anders. Voor tweewielers is het bijna niet te doen om overeind te blijven. Zie de interessante site van Erik Wannee over de zoektocht na de achterwielgestuurde ligfiets. Maar de de RAR-tandems zijn natuurlijk wel voorwielgestuurd en dus eigenlijk wat anders. Het lijkt meer op met de rug in in de rijrichting in de trein zitten. Er zijn mensen die dat liever niet doen. Achteruitkijken vanaf een voertuig lijkt mij niet verkeerd. In de trein kon ik over het spoor kijken vanuit het laatste rijtuig. Dat was erg leuk.
Ik was donderdag bij museumspoorlijn STAR. De conducteur opende de rijwielwagen en vroeg mij hoe je in vredenaam wegkomt op zo'n fiets. Ik antwoordde dat het heel eenvoudig was, Gewoon op de fiets gaan zitten, remmen aantrekken, voet op de trapper bovenaan, kracht zetten, remmen lossen en je fietst. En terwijl ik dat vertelde bracht ik het in praktijk op het perron. Ik proefde de verbazing, maar toch zei hij dat hij er toch niet aan zou beginnen. Ik had de indruk dat ik ervan werd verdacht veel te bescheiden te zijn.
Enfin, ligfietsen is moeilijk. Dat is wat de niet liggende gemeente als vaste overtuiging aanhangt. Men probeert het niet eens. Dit meisje op de Spezi probeert het wel en ontdekt dat ligfietsen veel gemakkelijker is dan ze dacht. Dat is een van de redenen dat ligfietsen een niche blijft: De diepgewortelde overtuiging dat het moeilijk is. Daarnaast is het ook opvallend en dat mensen willen juist liever niet uit de toon vallen. Daarom blijft ligfietsen beperkt tot een groepje nonconformisten, vrees ik. Dat geldt zelfs voor driewielers.
Groet,
Marco
Camping Weserbergland aankomst by Marco Roepers, on Flickr
Het achteruitrijracen met Dafjes was natuurlijk heel grappig, maar mij spijt het wel een beetje omdat je tegenwoordig niet heel veel Dafjes meer ziet.
Dat die achteruitrijraces een slagveld werden is wel interessant vanuit het oogpunt van ligfietsen: Het leek handig om het voorwiel aan te drijven en het achterwiel sturend te maken. Maar het gedrag van achterwielgestuurd voertuig is zo anders. Voor tweewielers is het bijna niet te doen om overeind te blijven. Zie de interessante site van Erik Wannee over de zoektocht na de achterwielgestuurde ligfiets. Maar de de RAR-tandems zijn natuurlijk wel voorwielgestuurd en dus eigenlijk wat anders. Het lijkt meer op met de rug in in de rijrichting in de trein zitten. Er zijn mensen die dat liever niet doen. Achteruitkijken vanaf een voertuig lijkt mij niet verkeerd. In de trein kon ik over het spoor kijken vanuit het laatste rijtuig. Dat was erg leuk.
Ik was donderdag bij museumspoorlijn STAR. De conducteur opende de rijwielwagen en vroeg mij hoe je in vredenaam wegkomt op zo'n fiets. Ik antwoordde dat het heel eenvoudig was, Gewoon op de fiets gaan zitten, remmen aantrekken, voet op de trapper bovenaan, kracht zetten, remmen lossen en je fietst. En terwijl ik dat vertelde bracht ik het in praktijk op het perron. Ik proefde de verbazing, maar toch zei hij dat hij er toch niet aan zou beginnen. Ik had de indruk dat ik ervan werd verdacht veel te bescheiden te zijn.
Enfin, ligfietsen is moeilijk. Dat is wat de niet liggende gemeente als vaste overtuiging aanhangt. Men probeert het niet eens. Dit meisje op de Spezi probeert het wel en ontdekt dat ligfietsen veel gemakkelijker is dan ze dacht. Dat is een van de redenen dat ligfietsen een niche blijft: De diepgewortelde overtuiging dat het moeilijk is. Daarnaast is het ook opvallend en dat mensen willen juist liever niet uit de toon vallen. Daarom blijft ligfietsen beperkt tot een groepje nonconformisten, vrees ik. Dat geldt zelfs voor driewielers.
Groet,
Marco
