19-Oct-2020, 09:17 AM
De veerpootjes van de Alleweder en Mango hebben een 90 graden hoek tussen de as en de veerpoot, bij vele andere velomobielen, Quest, DF, Milan heb een hoek van 84 of 86 graden, iets in die richting. Daardoor staan de wielen aan de bovenzijde iets meer naar binnen en hebben ze minder ruimte nodig in de dichte wielkast ( of kun je ze binnen een smallere body kwijt).
Ik heb een gescheiden remsysteem omdat het onbelaste wiel een stuk minder grip heeft dan het belaste wiel. Het komt regelmatig voor dat ik in een flauwe bocht de grens van de grip op een wiel nader, iets los laten van de rem zorgt dan dat het wiel niet slipt. Door de geometrie van de besturing heeft dat verder geen extreme gevolgen. Ook als 1 wiel op een rechte weg iets meer of minder grip heeft, blijft de fiets rechtdoor rijden. Nog een reden is dat je met twee handen harder kunt knijpen dan met een.
De naven van een trommelrem velomobiel zijn ongeveer 80 mm breed. de meeste standaard schijfrem naafjes 100 mm. Daardoor verschuift het midden van het wiel 10mm naar buiten. Zo vreselijk spannend is dat niet. Door gebruik te maken van smallere schrijfrem naven van Bitex, zoals op de Steintrikes zitten, kom je weer ongeveer op dezelfde breedte uit als met een trommelrem naaf. Een 10 mm asje van een ouderwetse schijfremnaaf is te dun naar mijn idee om deze verantwoord enkelzijdig op te hangen. Ik zou het niet aandurven. Een enkelzijdig bevestigde as in een moderne 20 mm steekas naaf, lijkt me dan weer wat zwaarder dan nodig.
Het klopt inderdaad dat heel veel velomobielen een zeer vergelijkbare besturing hebben, ergens hebben ze bijna allemaal wel iets van de oude Alleweder. De meeste maken gebruik van een vierhoek van draaipunten. Met de toch wat kleine ruimte in de wielkasten heb je toch een zeer beperkt "kader" waarin je kunt experimenteren. Op het Wisil forum is een Australier momenteel aan het ontdekken dat een driewielige stroomlijner met 50 cm breedte wel een zeer grote draaicirkel krijgt.
Ik denk dat het verstandig is om als zelfbouwer goed te kijken naar concepten die zich in de praktijk bewezen hebben. Aan het ontwerpen van een velomobiel zitten nog wel een paar haken en ogen meer, dan de precieze details van de wiel ophanging.
Misschien kan Hobby Harry nog iets meer toelichten over de plannen? Waarvoor is de velomobiel straks bedoeld, wat moet deze kunnen, wat mag ie wegen, hoe belangrijk vindt je snelheid, hoe wil je de velomobiel geveerd bouwen? Hoe wil je de benodigde stijfheid in de body inbouwen?
Groeten, Jeroen
Ik heb een gescheiden remsysteem omdat het onbelaste wiel een stuk minder grip heeft dan het belaste wiel. Het komt regelmatig voor dat ik in een flauwe bocht de grens van de grip op een wiel nader, iets los laten van de rem zorgt dan dat het wiel niet slipt. Door de geometrie van de besturing heeft dat verder geen extreme gevolgen. Ook als 1 wiel op een rechte weg iets meer of minder grip heeft, blijft de fiets rechtdoor rijden. Nog een reden is dat je met twee handen harder kunt knijpen dan met een.
De naven van een trommelrem velomobiel zijn ongeveer 80 mm breed. de meeste standaard schijfrem naafjes 100 mm. Daardoor verschuift het midden van het wiel 10mm naar buiten. Zo vreselijk spannend is dat niet. Door gebruik te maken van smallere schrijfrem naven van Bitex, zoals op de Steintrikes zitten, kom je weer ongeveer op dezelfde breedte uit als met een trommelrem naaf. Een 10 mm asje van een ouderwetse schijfremnaaf is te dun naar mijn idee om deze verantwoord enkelzijdig op te hangen. Ik zou het niet aandurven. Een enkelzijdig bevestigde as in een moderne 20 mm steekas naaf, lijkt me dan weer wat zwaarder dan nodig.
Het klopt inderdaad dat heel veel velomobielen een zeer vergelijkbare besturing hebben, ergens hebben ze bijna allemaal wel iets van de oude Alleweder. De meeste maken gebruik van een vierhoek van draaipunten. Met de toch wat kleine ruimte in de wielkasten heb je toch een zeer beperkt "kader" waarin je kunt experimenteren. Op het Wisil forum is een Australier momenteel aan het ontdekken dat een driewielige stroomlijner met 50 cm breedte wel een zeer grote draaicirkel krijgt.
Ik denk dat het verstandig is om als zelfbouwer goed te kijken naar concepten die zich in de praktijk bewezen hebben. Aan het ontwerpen van een velomobiel zitten nog wel een paar haken en ogen meer, dan de precieze details van de wiel ophanging.
Misschien kan Hobby Harry nog iets meer toelichten over de plannen? Waarvoor is de velomobiel straks bedoeld, wat moet deze kunnen, wat mag ie wegen, hoe belangrijk vindt je snelheid, hoe wil je de velomobiel geveerd bouwen? Hoe wil je de benodigde stijfheid in de body inbouwen?
Groeten, Jeroen
