09-Oct-2021, 11:07 AM
Er rijden heel veel hele oude stadsfietsen rond, gebouwd uit basic staal en dat blijft ook maar goed gaan. Soms gaat het wel mis, dan is er meestal een constructiefoutje aan de hand, zoals basic stalen vorkje met een Trommelrem ofzo.
Bij diverse frames zijn er plekken waar de belasting tijdens het rijden vrij hoog is. Rond het balhoofd is zo'n plek. Ook de bevestigingspunten van een geveerde achtervork, van het veerelement zijn aandachtspunten. Op het moment dat er veel kracht op een punt komt, is het van belang waar die kracht dan wordt opgevangen. Vaak gaat het stuk op een plek waar de krachten niet goed door kunnen vloeien. Als het ene deel kan buigen, en het andere helemaal niet, dan gaat het op het randje mis. Daarom is een trapper asje aan de buitenkant veel dunner dan waar die aan de chrank geschroefd wordt.
Een cromo stalen frame of vork kan heel veel buigingen verdragen voordat het misgaat. Bij Aluminium is dat duidelijk anders, dat gaat na een x aantal keren buigen mis. Hoeveel x precies is?
Op de onderstaande site zijn veel contructiefoutjes bij fietsen te zien.
http://www.m-gineering.nl/oops.htm
Ik heb inmiddels de derde fiets gebouwd met hetzelfde Carbon hoofdframe. Dat moet nu ongeveer 15 jaar oud zijn, kilometers houd ik niet zo bij, rijdt ook lang niet altijd met een computer op de fiets. Denk dat ie wel over de 40.000km zal zijn. Is geen probleem, omdat Carbon met Epoxy eigenlijk eindeloos belastbaar blijft net als staal. Alleen UV straling is niet goed voor Epoxy. De heel erg high end carbon frames met heel veel UD carbon hebben weinig elastisch materiaal. Daardoor kan het snel mis gaan. Mijn carbon frames bevatten ook veel geweven materiaal en vast een beetje meer dan noodzakelijk, waardoor het enige reserves heeft. Met Carbon kun je op heel erg veel manieren constructiefoutjes maken. Ook kan het goed gebeuren dat een nietsvermoedende eigenaar de boel kapot maakt met een foutje. Het omkiepen van een geparkeerde carbonfiets tegen een scherp randje, het te strak aandraaien zonder aandacht voor het aandraaimoment etc.
Bij diverse frames zijn er plekken waar de belasting tijdens het rijden vrij hoog is. Rond het balhoofd is zo'n plek. Ook de bevestigingspunten van een geveerde achtervork, van het veerelement zijn aandachtspunten. Op het moment dat er veel kracht op een punt komt, is het van belang waar die kracht dan wordt opgevangen. Vaak gaat het stuk op een plek waar de krachten niet goed door kunnen vloeien. Als het ene deel kan buigen, en het andere helemaal niet, dan gaat het op het randje mis. Daarom is een trapper asje aan de buitenkant veel dunner dan waar die aan de chrank geschroefd wordt.
Een cromo stalen frame of vork kan heel veel buigingen verdragen voordat het misgaat. Bij Aluminium is dat duidelijk anders, dat gaat na een x aantal keren buigen mis. Hoeveel x precies is?
Op de onderstaande site zijn veel contructiefoutjes bij fietsen te zien.
http://www.m-gineering.nl/oops.htm
Ik heb inmiddels de derde fiets gebouwd met hetzelfde Carbon hoofdframe. Dat moet nu ongeveer 15 jaar oud zijn, kilometers houd ik niet zo bij, rijdt ook lang niet altijd met een computer op de fiets. Denk dat ie wel over de 40.000km zal zijn. Is geen probleem, omdat Carbon met Epoxy eigenlijk eindeloos belastbaar blijft net als staal. Alleen UV straling is niet goed voor Epoxy. De heel erg high end carbon frames met heel veel UD carbon hebben weinig elastisch materiaal. Daardoor kan het snel mis gaan. Mijn carbon frames bevatten ook veel geweven materiaal en vast een beetje meer dan noodzakelijk, waardoor het enige reserves heeft. Met Carbon kun je op heel erg veel manieren constructiefoutjes maken. Ook kan het goed gebeuren dat een nietsvermoedende eigenaar de boel kapot maakt met een foutje. Het omkiepen van een geparkeerde carbonfiets tegen een scherp randje, het te strak aandraaien zonder aandacht voor het aandraaimoment etc.
