Harkende trapbeweging in de Quest

[365cycle]

Redenatiefoutje. Geen kracht nodig is dus geen koppel. Geen koppel is geen toerental en dus ook geen vermogen. 

Denkfoutje. Ik maakte hooguit een semantisch foutje, geen redenatiefoutje 

Ik ben voorstander van een optimale cadans. Ik heb ongeveer de bouw van Fabian Cancellara. Type tijdrijder. Cancellara reed tijdens een ronde van Vlaanderen gemiddeld een cadans van 73. Deels is het zog van het peloton. De betere tijdrijders rijden maximaal met een cadans van 103.

Iedereen is verschillend. Ik ben 1.94m en woog in m'n allersterkste tijd net boven de 115 kg. Inmiddels ben ik door een andere focus afgezakt naar 100 (momenteel zelfs maar 95), maar vergelijk dat met bijvoorbeeld Rico Verhoeven en je weet dat ik qua bouw geen fietser ben. Op duur zal ik het verliezen van iedere redelijke tijdrijder, maar ik vermoed wel dat ik een tijdrijder met gemak het achterste van m'n fiets laat zien in een sprint. 

Een hoger toerental, wat extra bewening kost, vraagt meer energie, ten koste van de eindtijd. Ik heb een kennis die denkt dat een hoger toerental meer vermogen oplevert. Hij fiets nauwelijks harder en zweet als een ijsbeer in de tropen. Energieverspilling? 

Die kennis heeft gelijk. Bij een hoger toerental kan je meer vermogen leveren, maar dat is piekvermogen, geen duurvermogen. Daarnaast is het zo dat een te laag toerental zorgt voor vermoeide spieren, pijnlijke knieën en andere ellende. Ik weet niet of het gewicht van m'n benen de oorzaak is, maar op gemiddeld 73 rpm kan ik na 100 km uitstappen. Met 90+ reed ik kortgeleden 320 km binnen 9 uur (bewogen), met een behoorlijke wandeling en wild buitenspelen met m'n zoon tussendoor, en ik was nog fris genoeg om er nog 150 km achteraan te kunnen plakken. 500 km op een dag? Laat maar komen.

Ik heb de stellige indruk dat een sprintlijf beter functioneert met hogere toerentallen. Als het geen algemene waarheid is, dan werkt het voor mij in ieder geval nog beter.

Ik heb altijd rond getrapt. Ook als beginnend ligfietser. Op mijn stadsfiets zit ik bijna rechtop. Dus een bijna gestrekte houding. Ik merk het verschil nauwelijks m.b.t. rondtrappen. Het belangrijkste is de afstelling heup/verste stand pedaal. Spieren passen zich wonderwel aan aan het soort gebruik. Zeker bij repeterende beweging.

Ik heb er ook nooit problemen mee ondervonden, maar het is niet zo dat problemen niet bestaan omdat ik er persoonlijk geen last van heb. Veel mensen denken inderdaad wel zo; dat bleek wel uit de stapels discussies over racisme van de afgelopen jaren.

 "Harken" zit tussen de oren.

Ook hier: Dat maakt het nog niet eenvoudig op te lossen.