09-Nov-2021, 05:04 PM
Deze week heb ik de stoute schoenen aangetrokken en bedacht dat ik maar gewoon moest gaan wennen aan het 53T buitenblad.
Daarmee kan ik, waarschijnlijk mede door een minder scheve kettinglijn, mijn kruissnelheid nog een stevige tik omhoog krijgen en rijd ik nu dus met enig gemak 30+. Enig gemak is relatief natuurlijk, maar de extra inspanning lijkt voornamelijk uit de conditie te komen. De benen trekken het eigenlijk best aardig!
Die 30+ is dan weer voor mij het punt waarop ik het beter aandurf om ook hier en daar een rijbaantje mee te pakken, waardoor mijn W-W route weer een kilometertje korter kan op een comfortabele manier én ik een aantal vervelende drempels, onoverzichtelijke oversteekplaatsen, klinkerweg en een stevige heuvel kan elimineren.
Ik denk alleen wel dat ik de switch op de tussenas van 24 naar 26T weer terug ga draaien. Die twee veranderingen bij elkaar zorgen ervoor dat ik een behoorlijke trapkracht moet leveren bij optrekken (aangezien de voorkant niet zo eenvoudig schakelt doe ik dat nog steeds zo min mogelijk) en de 26T zorgt voor een flink gespannen ketting achter.
Daarnaast is mijn aanpassing in de achtervering niet helemaal bevallen: in plaats van een schraap aan de voorzijde maak ik nu een schraap(je) aan de achterkant, da's óók niet de bedoeling! Dus de vering, die gaan we nog een keertje aanpakken.
Na veel zoekwerk ben ik tot de conclusie gekomen dat de "medium" elastomeervering van ICE grofweg dezelfde veerweg heeft als een type "rood" stalen veer. Aangezien ik aan de voorkant met lage rode veren rijd is het een optie om die te vervangen - of aan te vullen - met deze elastomeeroptie en daarmee de voorkant weer een stukje hoger te krijgen. De achterveer bevalt qua samenstelling en gedrag eigenlijk prima (standaard uitvoering, dus 90mm blauw met 50mm rood). De enige reden dat ik daar überhaupt aan ging sleutelen was het veranderen van de bodemvrijheid aan de vóórzijde.
Naast de bodemvrijheid die nét iets te wensen over laat is er één punt waar ik de vering flink op z'n donder geef, het viaduct over station Delft-Zuid. Als je daar naar boven komt zit er een soort van schans in het fietspad waar je vervolgens met een behoorlijke kledder weer neerkomt. Een veeroptie die zich iets dempend gedraagt zou daar uitkomst kunnen bieden. Wellicht iets boven de plunjer als demping voor de uitgaande slag. En elastomeren lenen zich wel erg makkelijk voor het aanpassen naar wens.
Als laatst, ik begin steeds meer last te krijgen van het stoeltje. Het is gewoon niet de juiste vorm voor mijn ICT-rug. Juist waar in de stoel een ondersteunende hobbel zit, wil mijn rug graag krommen. Dus daar moet ik echt nog even in duiken, want op de lange termijn gaat dat niet tof zijn.
Daarmee kan ik, waarschijnlijk mede door een minder scheve kettinglijn, mijn kruissnelheid nog een stevige tik omhoog krijgen en rijd ik nu dus met enig gemak 30+. Enig gemak is relatief natuurlijk, maar de extra inspanning lijkt voornamelijk uit de conditie te komen. De benen trekken het eigenlijk best aardig!
Die 30+ is dan weer voor mij het punt waarop ik het beter aandurf om ook hier en daar een rijbaantje mee te pakken, waardoor mijn W-W route weer een kilometertje korter kan op een comfortabele manier én ik een aantal vervelende drempels, onoverzichtelijke oversteekplaatsen, klinkerweg en een stevige heuvel kan elimineren.
Ik denk alleen wel dat ik de switch op de tussenas van 24 naar 26T weer terug ga draaien. Die twee veranderingen bij elkaar zorgen ervoor dat ik een behoorlijke trapkracht moet leveren bij optrekken (aangezien de voorkant niet zo eenvoudig schakelt doe ik dat nog steeds zo min mogelijk) en de 26T zorgt voor een flink gespannen ketting achter.
Daarnaast is mijn aanpassing in de achtervering niet helemaal bevallen: in plaats van een schraap aan de voorzijde maak ik nu een schraap(je) aan de achterkant, da's óók niet de bedoeling! Dus de vering, die gaan we nog een keertje aanpakken.
Na veel zoekwerk ben ik tot de conclusie gekomen dat de "medium" elastomeervering van ICE grofweg dezelfde veerweg heeft als een type "rood" stalen veer. Aangezien ik aan de voorkant met lage rode veren rijd is het een optie om die te vervangen - of aan te vullen - met deze elastomeeroptie en daarmee de voorkant weer een stukje hoger te krijgen. De achterveer bevalt qua samenstelling en gedrag eigenlijk prima (standaard uitvoering, dus 90mm blauw met 50mm rood). De enige reden dat ik daar überhaupt aan ging sleutelen was het veranderen van de bodemvrijheid aan de vóórzijde.
Naast de bodemvrijheid die nét iets te wensen over laat is er één punt waar ik de vering flink op z'n donder geef, het viaduct over station Delft-Zuid. Als je daar naar boven komt zit er een soort van schans in het fietspad waar je vervolgens met een behoorlijke kledder weer neerkomt. Een veeroptie die zich iets dempend gedraagt zou daar uitkomst kunnen bieden. Wellicht iets boven de plunjer als demping voor de uitgaande slag. En elastomeren lenen zich wel erg makkelijk voor het aanpassen naar wens.
Als laatst, ik begin steeds meer last te krijgen van het stoeltje. Het is gewoon niet de juiste vorm voor mijn ICT-rug. Juist waar in de stoel een ondersteunende hobbel zit, wil mijn rug graag krommen. Dus daar moet ik echt nog even in duiken, want op de lange termijn gaat dat niet tof zijn.
