Mijn Milan SL MK7 060

[365cycle]

Bij het ontwerpen van de Milan heb ik daarom vanaf het begin een pad gevolgd dat tot op de dag van vandaag heel anders is dan dat van de andere fabrikanten: naar mijn mening mag de stoel niet recht achter de nek van de bestuurder worden opgehangen, omdat dan de vering punt tegen de nek is verschoven en kan zelfs bij een matige aanrijding van achteren grote schade aanrichten. Bij de Milan wordt de zitting zelf versterkt door 2 stevige staven die in het midden (en niet boven de nek) op een steun worden ondersteund. Hierdoor wordt de energie bij een aanrijding van achteren over een groot gebied over de gehele rug verdeeld. De stoel fungeert ook als een beschermend korset voor de bestuurder.

Ik vond de manier waarop de stoel in de Milan zit irritant en onlogisch, maar dit snijdt wel hout. 
Enige wat ik nog steeds een keer overweeg is een scharnier op de tunnel lamineren met een carbon plaatje naar de stoel, zodat hij weer als vanzelf terugvalt in de steuntjes op de vloer. Heb het nu al een paar keer gehad dat hij bij een drempel die wat hoger is dan ingeschat de stoel uit z'n steuntjes schiet. Onwijs irritant, want dan moet je dus stoppen, klep open, omhoog gaan zitten, stoel weer goed plaatsen op gevoel, en weer gaan zitten.