Paard!!! Hoe reageert ie vandaag?

[Wim -de roetsende]

Laten we het erop houden dat paarden soms onvoorspelbaar zijn en wij fietsers ze, zo mogelijk, de ruimte geven.

Mooi beschreven.


Voor mij zijn paarden juist zeer voorspelbaar. 

Ik heb namelijk vanaf mijn zevende levensjaar tussen, op, onder en achter paarden en pony's geleefd. Ik heb sowieso op meer dan 100 verschillende paarden/pony's gereden. 
Op de pony's reden mijn broer en ik vaak urenlange tochten van soms wel 50km. We waren toen 10 en 12 jaar oud. Vaak zonder zadel en zonder hoofdstel. Gewoon met een touwtje om de hals van de pony. We hielden dan ook vaak racewedstrijden. We lagen echter ook vaak heerlijk op de rug van de pony half te slapen, terwijl de pony gras aan het eten was.
Jarenlang hebben mijn broer en ik ook jonge paarden beleerd. Dat betekent dat je paarden, waarop nog nooit iemand heeft gereden, de eerste beginselen van het bereden worden aanleert. Hiervoor moet je goed observeren, gedrag analyseren en veel geduld hebben.
Ook heb heb ik vaak wedstrijden gereden en ik ging dan meestal alleen. Anderen hadden hulp van allerlei mensen om het paard in bedwang te houden. Mijn paard stond gewoon los tijdens de voorbereidingen. 
Het verzorgen van de paarden, het bekappen van de hoeven, enz. enz. deed ik gewoon zelf.

Dit heb ik dus ruim 40 jaar gedaan en ik denk dat ik wel voorzichtig kan stellen, dat ik wel enigszins een ervaringsdeskundige ben.
Voor mij zijn paarden dus juist zeer voorspelbaar.


Mensen zijn voor mij na 58 jaar ervaring daarentegen nog steeds behoorlijk onvoorspelbaar.