Foto's Fietsbennie

[Fietsbennie]

Vandaag had ik afspraken staan met twee andere ligfietsers. Over het algemeen liggen die elkaar wel. De eerste afspraak of anders genoemd “treffen” had ik staan met Julian uit Duitsland. Deze jongeman kwam, toen ik zat te wachten in Hameln, op me af en vroeg naar mijn afkomst. Zo vaak zag hij geen andere ligfietsen. Hij was van plan met de trein naar Hengelo te komen en daar dan samen bakkie koffie doen en een bescheiden rondje fietsen. Eenmaal wakker vanmorgen stonden er balende appjes dat zijn stuur kapot was gegaan. Helaas, dan maar een volgende keer.

Tja en wat nu? Ik had geen zin meer om naar Hengelo te gaan. En ik heb mentaal op 100 kilometer gerekend. Dus veel meer ga ik mijzelf niet aan doen. Gelukkig is Nederland groot en heb ik altijd wel een doel paraat. Maar de tweede afspraak in Almelo dan? Gelukkig waren allebei de doelen nog in mijn provincie en was deze combinatie nog steeds ongeveer 100 kilometer. 

Eenmaal buiten op straat begint de fiets te zwabberen. Dat is niks, dan kon ik het net zo goed met een skippybal doen. Dus hup, schuur in, en 20 minuten later zat er een nieuwe voorband op. En ik had het van de week nog zo gecontroleerd… 

Goed dan. Gas met dat ding, tijd om rust te zoeken. De zon schijnt volop. Het is nog fris maar goed te doen. Ik koers op Hellendoorn. Al hoe verder ik fiets, des te meer ik de boel kan loslaten. De narcissen toeteren voorjaar in de berm. Bij Haarle in de buurt staan een paar lammetjes in de wei de wereld om hen heen aan het ontdekken. Ik geniet.

Ik zet de fiets tegen de toegangshek. Ik sta even te kijken naar de havezate bij Schoonheeten. Een man komt op me af.  Hij zou zo uit een jaren 40 film kunnen komen. In overall, brillenglazen van categorie hr++. Ik mocht niet verder. Het bordje verboden toegang stond ik met mijn flapschoenen bovenop. Rechtsomkeert en gaan. De Sallandse omgeving is bekend maar het blijft ook mooi. 

Ik fiets door de woonwijken van Heeten. Ik vraag me af hoe de inwoners hier zouden heten?
De navigatie leidt me een stukje langs het kanaal en even verderop vind ik waar ik even wil zijn.

Abdij Sion, een voormalige klooster tussen Wesepe en Deventer. De plek ademt rust. Ik zet m’n fiets neer en zet de boel op de foto. Sion komt uit de Bijbel en staat voor rust /het uiteindelijke doel. Oftewel een mooi fietsdoel. Ik scharrel wat rond in de kerk.

Ik eet wat buiten op een bankje. Een labrador die hier woont houdt me gezelschap. Wat is fietsen toch bijzonder soms. Ik zet de koers naar het oosten en ik ben blij dat ik de zuidwestelijke wind nu achter me kan laten. Het volgende doel is de afspraak die ik heb staan in Almelo. De teasy one die is vastgelopen voor de zoveelste keer. Na een jaar of 5 ook wel keer tijd om te vervangen. 

Best wel een keer bijzonder om de provincie eens op heel andere manier door te gaan. Je kent de plaatsen maar je komt van een hele andere kant als ‘normaal’.
Bij Okkenbroek waren ze zo te ruiken aan het repeteren voor het paasvuur.

De telefoon heeft maar 20% batterij meer. Dus hiermee vallen de rest van de plannen aan rustige wegen weg. Ik blijf graag bereikbaar onderweg. Dus kies ik vanaf Rijssen wegen die me bekend zijn, al fietst dat een stuk minder met al die auto’s om me heen. Vanaf het Twentekanaal leek mij de Leemslagenbrug de beste optie. Je kunt hier de stad zonder verkeerslichten binnen rijden.

Maar de beruchte gele borden beloven niet veel goeds. Zelfs een verkeersregelaar. Deze wilde mij ook niet matsen. Dan maar de Wierdense brug. Even verderop weer omrijden vanwege werkzaamheden. Ach, uiteindelijk mag het de pret niet drukken. 

Bob in Almelo loopt niet weg. Hij is begin van de maand in de kreukels gereden en ik ging even langs als ziekenbezoek. Na een gezellig uurtje ging ik er weer vandoor en kon ik terugkijken op een plezierige dag. Nu maar eens op zoek naar een nieuwe navigatie.

















en de Route