06-Apr-2026, 07:27 PM
Ik had vandaag ook weer een hork. Tussen Elten en Babberich in Duitsland, maar de Hork was gewoon een Nederlander. Zeker net even goedkoop wezen tanken. In Elten is dat fietspad erg slecht, zodat ik de rijbaan blijf volgen. Een stukje buiten de kom wordt het beter, maar er zit ook nog een rare slinger in bij een spoorweg overgang. Rijd ik daar heerlijk met zo'n 43 op de rijbaan van de heel erg brede weg waar verder nauwelijks verkeer is. Je mag daar 70 geloof ik.
Zit er iemand achter me met z'n alarmlichten aan, en naar mijn idee iets te kort erop. Hoewel hij er best langs kan, blijft ie achter me rijden. Moet ie zelf weten. Gaat ie uiteindelijk op de andere weghelft naast me rijden, in mijn snelheid. Raampje open en vanaf de bestuurdersstoel was hij tegen me aan het roepen. Heeft natuurlijk niet heel veel zin, want bij 40 plus waait de wind best wel.
Hij was erg vasthoudend, of hij had een lang verhaal, dus bleef ie naast me zitten, op de baan voor de tegenliggers dus, helemaal aan hun kant van de streep. Netjes qua afstand, maar dat is dus gewoon spookrijden. Het duurde ook best even voor het in z'n hoofd doorgedrongen was dat het verkeer wat inmiddels uit de andere richting naderde uiteindelijk met hem zou botsen. Toen gaf ie gas. Wat een mafketel. Omdat ik geen zin had om hem in Babberich nog tegen te komen als ie daar in de file zou belanden ben ik bij Cafe huis den Dijk afgeslagen richting snelfietspad.
Zit er iemand achter me met z'n alarmlichten aan, en naar mijn idee iets te kort erop. Hoewel hij er best langs kan, blijft ie achter me rijden. Moet ie zelf weten. Gaat ie uiteindelijk op de andere weghelft naast me rijden, in mijn snelheid. Raampje open en vanaf de bestuurdersstoel was hij tegen me aan het roepen. Heeft natuurlijk niet heel veel zin, want bij 40 plus waait de wind best wel.
Hij was erg vasthoudend, of hij had een lang verhaal, dus bleef ie naast me zitten, op de baan voor de tegenliggers dus, helemaal aan hun kant van de streep. Netjes qua afstand, maar dat is dus gewoon spookrijden. Het duurde ook best even voor het in z'n hoofd doorgedrongen was dat het verkeer wat inmiddels uit de andere richting naderde uiteindelijk met hem zou botsen. Toen gaf ie gas. Wat een mafketel. Omdat ik geen zin had om hem in Babberich nog tegen te komen als ie daar in de file zou belanden ben ik bij Cafe huis den Dijk afgeslagen richting snelfietspad.
