Ritjes van Atrike

[Atrike]

Nou, dat verliep allemaal anders dan gepland. De Polarsteps-volgers hadden het natuurlijk al lang gezien: de fietsvakantie duurde welgeteld 4 dagen, waarvan 3 fietsdagen. Jawel. Na 3 dagen sloeg de hitte genadeloos toe. Mijn lichaam trok het niet om zware lichamelijke inspanning te leveren in combinatie met 30+°C. Aangezien het 's morgens om 10 uur al ruim boven de 25°C zou zijn en de temperatuur verder op zou lopen naar 35°C, besloot ik op dag 3 dat het verstandiger was om terug te keren en de trein naar huis te pakken.

Dag 1
Het plan was om met de trein naar Heerlen te reizen en van daar naar Vaals te fietsen voor de eerste overnachting. Daar dacht Prorail anders over. Aangekomen op station Roermond bleek er geen trein meer te rijden richting Heerlen vanwege een sein- en wisselstoring. De verstoring zou een uur duren. Na drie kwartier kwam het bericht dat daar nog een uur bij kwam en een NS medewerker vertelde me dat ik daar gerust nog een uur bij kon optellen. Tja. Nog ruim twee uur op het station wachten en vervolgens proberen een fiets te proppen in een overvolle trein kwam niet erg aantrekkelijk op mij over, dus ik besloot dan maar te gaan fietsen. Ruim 60 km door de Limburgse heuvels. Dat viel al niet mee, want het was al aardig warm. Om 19 uur arriveerde ik op een prachtige camping. Oververhit en moe, maar voldaan.







Dag 2.
Op naar de Vennbahn. Eerst richting Vaals en Aken. Geen fijn stuk, vooral door het drukke Aken, maar zodra je de Vennbahn op gaat, wordt het rustig en heerlijk fietsen. Na ongeveer 65 km op de Vennbahn de afslag naar de Vennquerbahn. Ik vind het altijd heerlijk om op oude spoorlijnen te fietsen: geen autoverkeer en over het algemeen niet al te steile hellingen. Spoorhistorie onderweg is een leuke plus. Omdat het nog redelijk vroeg in het jaar was, stonden de bermen volop in bloei en dat trok weer veel vlinders aan. Prachtig. Ook de vogels zongen nog volop, dus ik heb aardig wat soorten gehoord en werd ook getrakteerd op een stuk of 10 rode wouwen.

Aangekomen in Bütgenbach was het even zoeken naar de ingang van de camping. Een volle, grote camping, maar het had een mooi tentenveldje met genoeg schaduw.











Dag 3.
Zoals gezegd bleven de temperaturen maar stijgen. Voor de geplande dag 5 stond 35°C op het programma. en de hitte zou voorlopig niet verdwijnen. Nou functioneer ik al nauwelijks boven de 30°C en wachten op koeler weer was ook geen optie, gezien de voorspellingen en mijn beschikbare tijd, dus het leek me verstandiger om de terugweg te kiezen. Voor de terugweg had ik het Ruruferpad in gedachten, die de Roer volgt van oorsprong in de Hoge Venen tot aan Roermond. Via de Vennbahn terug dus en van daar naar de oorsprong van de Roer om vervolgens af te zakken over het Ruruferpad. 

Volgens de kaart was het vooral dalen en dat was ook zo. Helaas waren de paden nogal slecht van kwalitieit, dus met hoge snelheid naar beneden denderen zat er echt niet in. De meeste stukken gingen niet sneller dan 15 km/u wil je niet je vullingen verliezen en je frame heel houden. En er zaten toch ook nog wel wat vennijnige klimmetjes in. Maar het was een prachtige route, vooral het eerste stuk. Ik heb er echt van genoten. Kers op de taart was vandaag een overvliegende zwarte ooievaar.







1











Dag 4.
Om 9 uur zou het al boven de 25°C worden en naar Roermond was nog bijna 100 km, dus ik besloot om de trein te pakken naar huis. Dat kon gelukkig, omdat er in het dorp waar ik zat een station was. Na drie Duitse en drie Nederlandse treinen kwam de reis ten einde. Kort, maar ik heb er desondanks enorm van genoten.