01-Aug-2026, 09:34 PM
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 05-Aug-2026, 07:28 PM door LekkerDoen.)
Ik ben René, bouwjaar 1970, sinds Covid weer solist, heb geen kinderen, huisdieren of kamerplanten maar wel een voltijd kantoorbaan, fijne mensen om me heen, een relaxte levensstijl en hardnekkig onkruid in de tuin.
Ik ben altijd wel ergens mee bezig, meestal in m'n hoofd met "maatwerk" aanpassingen van standaard oplossingen, gevolgd door mijn handen in het realiseren daarvan. Soms is het zelfs zó simpel of doordacht, dat het gewoonweg geniaal is. Anderen noemen mij o.a. eigenwijs, perfectionistisch, grondig, afwijkend of ontspoord, maar gelukkig nooit "normaal".
Vroeger veel gefietst, georganiseerde (wielren)rondritten van 60~160 km (op een 3-speed stadsfiets), eenmaal getrouwd bleef het bij 15~30 km tochtjes, totdat ik in 2016 zonder aanwijsbare oorzaak een agressieve auto-immuunziekte kreeg. Na slechts twee weken was ik gereduceerd tot iets waarbij iedere beweging zorgvuldig gepland moest worden om de pijn aan te kunnen. De meest basale dingen zoals opstaan/gaan staan, broodje smeren, kopje/flesje vasthouden, traplopen, douchen of je kont afvegen waren een prestatie op zich. Dat zette mij toch aan het denken en leerde de kunst van het relativeren...
Gelukkig zat ik ook snel in de "medische molen" en was er na twee maanden een vrij zekere diagnose: Reumatoïde atritis (RA) waarbij een fout in het afweersysteem gezonde weefsels aanvalt en aantast, niet alleen gewrichten maar ook de longen (idiopathische pulmonale fibrose (IPF)). Na twee jaar medicatie-cocktails en intensieve fysiotherapie, is het verlies aan longfunctie gelukkig beperkt gebleven tot 30% en leid ik sinds 2018 een redelijk normaal leven. Alleen wanneer de spieren meer zuurstof verbruiken dan mijn longen kunnen aanvullen, moet ik het gewoon wat rustiger aan doen.
Door de "RA" is mijn lichaam ook een stuk gevoeliger geworden, ook minder stabiel qua evenwicht en bij een activiteit bereik ik na enige tijd de grens, met een beetje mazzel is de finish eerder... Dat merk ik vooral bij wandelen (max. 3 uur / 10 km / voeten & enkels) en fietsen (max. 1 uur / 15 km / schaamstreek, kont, onderrug, polsen en handen), van "ontspannen" is daarna geen sprake meer. Goedbedoelde adviezen voor een elektrische fiets veranderen niets aan de zadelpijn (of juist gevoelloosheid), pijn in polsen en strakstaande schouders.
Geen idee waarom ik ineens op dit forum belandde want ik zocht niet specifiek naar "ligfiets", vast dat ik er een verkeerde voorstelling van had, maar ik las al snel over de voordelen die het biedt en mijn interesse was gewekt. Dat hiermee comfortabel recreatief fietsen over grotere afstanden weer mogelijk wordt... De cardioconditie rustig opbouwen naar wat mij vroeger het best beviel (dagtochten van 50~80 km), wie weet tzt ook voor o.a. gezelligheid in groepsverband?
Ik wist eerst niets, nu een klein beetje en dat is net genoeg om een basis-wensenlijstje te kunnen vormen;
tadpole-trike (erg stabiel, laag zwaartepunt)
onderstuur (minste belasting op polsen)
passend in auto 100B 160L 80H (vouwbaar)
voorkeur voor schakelen bij stilstand (naaf of Pinion)
terrein & gebruik: overwegend verhard, vlak/dijkgebied/heuvels, recreatief, rondritten op locatie (NL, noord D, DK)
medium zithoogte (anders moet ik steeds iemand vragen "trek me effe", dat gaat geheid verkeerd opgevat worden...)
Stevige fiets & stoel want ben niet de slankste meer (1m90, lange benen, max.110kg). Voorlopig hoef ik geen elektrische ondersteuning, maar het is zeker handig als dat naderhand kan worden geïnstalleerd. Monteren van SPD-pedalen en achterwiel-zijtassen zal bij de meeste gewoon kunnen.
Budget... Tja, met vier ruggen heb je een functioneel exemplaar, maar ja... Het belangrijkste is natuurlijk dat het in de basis "de beste match" wordt waarbij ik na elke rit weer reikhalzend uitkijk naar de volgende tocht. Zes ruggen is wel de max.
Was dit het dan?... Ja, dit is het wel.
Ik ben altijd wel ergens mee bezig, meestal in m'n hoofd met "maatwerk" aanpassingen van standaard oplossingen, gevolgd door mijn handen in het realiseren daarvan. Soms is het zelfs zó simpel of doordacht, dat het gewoonweg geniaal is. Anderen noemen mij o.a. eigenwijs, perfectionistisch, grondig, afwijkend of ontspoord, maar gelukkig nooit "normaal".
Zo! In principe is dit voldoende als "even voorstellen", dus je mag hier afhaken...
Of niet...
Vroeger veel gefietst, georganiseerde (wielren)rondritten van 60~160 km (op een 3-speed stadsfiets), eenmaal getrouwd bleef het bij 15~30 km tochtjes, totdat ik in 2016 zonder aanwijsbare oorzaak een agressieve auto-immuunziekte kreeg. Na slechts twee weken was ik gereduceerd tot iets waarbij iedere beweging zorgvuldig gepland moest worden om de pijn aan te kunnen. De meest basale dingen zoals opstaan/gaan staan, broodje smeren, kopje/flesje vasthouden, traplopen, douchen of je kont afvegen waren een prestatie op zich. Dat zette mij toch aan het denken en leerde de kunst van het relativeren...
Gelukkig zat ik ook snel in de "medische molen" en was er na twee maanden een vrij zekere diagnose: Reumatoïde atritis (RA) waarbij een fout in het afweersysteem gezonde weefsels aanvalt en aantast, niet alleen gewrichten maar ook de longen (idiopathische pulmonale fibrose (IPF)). Na twee jaar medicatie-cocktails en intensieve fysiotherapie, is het verlies aan longfunctie gelukkig beperkt gebleven tot 30% en leid ik sinds 2018 een redelijk normaal leven. Alleen wanneer de spieren meer zuurstof verbruiken dan mijn longen kunnen aanvullen, moet ik het gewoon wat rustiger aan doen.
Door de "RA" is mijn lichaam ook een stuk gevoeliger geworden, ook minder stabiel qua evenwicht en bij een activiteit bereik ik na enige tijd de grens, met een beetje mazzel is de finish eerder... Dat merk ik vooral bij wandelen (max. 3 uur / 10 km / voeten & enkels) en fietsen (max. 1 uur / 15 km / schaamstreek, kont, onderrug, polsen en handen), van "ontspannen" is daarna geen sprake meer. Goedbedoelde adviezen voor een elektrische fiets veranderen niets aan de zadelpijn (of juist gevoelloosheid), pijn in polsen en strakstaande schouders.
Geen idee waarom ik ineens op dit forum belandde want ik zocht niet specifiek naar "ligfiets", vast dat ik er een verkeerde voorstelling van had, maar ik las al snel over de voordelen die het biedt en mijn interesse was gewekt. Dat hiermee comfortabel recreatief fietsen over grotere afstanden weer mogelijk wordt... De cardioconditie rustig opbouwen naar wat mij vroeger het best beviel (dagtochten van 50~80 km), wie weet tzt ook voor o.a. gezelligheid in groepsverband?
Ik wist eerst niets, nu een klein beetje en dat is net genoeg om een basis-wensenlijstje te kunnen vormen;
tadpole-trike (erg stabiel, laag zwaartepunt)
onderstuur (minste belasting op polsen)
passend in auto 100B 160L 80H (vouwbaar)
voorkeur voor schakelen bij stilstand (naaf of Pinion)
terrein & gebruik: overwegend verhard, vlak/dijkgebied/heuvels, recreatief, rondritten op locatie (NL, noord D, DK)
medium zithoogte (anders moet ik steeds iemand vragen "trek me effe", dat gaat geheid verkeerd opgevat worden...)
Stevige fiets & stoel want ben niet de slankste meer (1m90, lange benen, max.110kg). Voorlopig hoef ik geen elektrische ondersteuning, maar het is zeker handig als dat naderhand kan worden geïnstalleerd. Monteren van SPD-pedalen en achterwiel-zijtassen zal bij de meeste gewoon kunnen.
Budget... Tja, met vier ruggen heb je een functioneel exemplaar, maar ja... Het belangrijkste is natuurlijk dat het in de basis "de beste match" wordt waarbij ik na elke rit weer reikhalzend uitkijk naar de volgende tocht. Zes ruggen is wel de max.
Was dit het dan?... Ja, dit is het wel.
