Antipolarisatieplek

[datakneder]

Ik ben geen 6 meer en jullie hier ook niet, dus ik mag toch wel aannnemen dat iemand toch wel begrijpt dat mijn mening enkel voor mij een feit is en voor een ander gewoon mijn mening is als het om iets subjectiefs gaat als mooi of lelijk.

We hebben hier in Nederland vrijheid van meningsuiting en ook de vrijheid om aan te nemen wat je zelf wilt. Dus ja je mag dat aannemen.


Echter denk ik dat het minder verstandig/wenselijk is om dat te doen. 

Het is in mijn ogen afschuiven van verantwoordelijkheid. Jij bent verantwoordelijk voor jouw boodschap en daarmee dus ook de verwoording. Je kunt er voor kiezen om de boodschap eenduidig te maken. Dus gebruik je dan "Ik vind" i.p.v. "Het is". Dat is nog het eenvoudigst als principe. In mijn ogen was dat hier de juiste keuze geweest. 

Maar de praktijk is weerbarstiger. Stel nu dat je schrijft: "Ik vind een Groen-Links sticker lelijk". Als ik die boodschap dan weer zou gebruiken in een ander bericht mag ik niet zeggen: "Zoefzoef vind een Groen-Links sticker lelijk". Dat weet ik namelijk niet. Wat ik wel weet is: "Zoefzoef zegt/schrijft dat hij een Groen-links sticker lelijk vind." Het gevolg is dat je binnen no-time hele epistels moet gaan schrijven om eenduidig en correct te zijn. Dat gaan dan weer lezers niet appreciëren en je bericht wordt niet meer gelezen.

De context van de boodschap is dan ook in relatie met de zorgvuldigheid. "Help" van iemand die in het water licht is voldoende, omdat "Ik zou het erg op prijs stellen als iemand mij zou helpen om weer opd e kant te komen." misschien wel correcter is, maar nodeloos ingewikkeld. Hier mag je meer actief denkvermogen verwachten bij de ontvanger. Maar hoe moeilijker het wordt om wederzijds te communiceren, des te meer verantwoordelijkheid bij de zender moet liggen, in mijn ogen.

Als ik met iemand in gesprek ben, kan ik wat slordiger formuleren. Ik ga er dan van uit dat als er onduidelijkheid bij de ontvanger is, hij direct aan mij om verduidelijking kan vragen.

Op en forum wordt het al wat lastiger. Je bericht is niet meer aan één specifieke ontvanger, en het is dan ook lastiger in te schatten wat de situatie van de ontvanger is. Dus hier zou ik wat meer aandacht aan de formulering besteden. Maar nog steeds is het dan mogelijk om opheldering te vragen of verwarring te ontdekken en daar samen uit te komen.

Als laatste is er ook communicatie in één richting, bijvoorbeeld wetteksten. Daar zouden de mensen in mijn ogen veel meer aandacht moeten hebben voor éénduidige communicatie. Er is geen instantie waar ik kan vragen wat er met een wettekst bedoeld wordt, die mij dan ook een rechtsgeldig antwoord kan geven. 

Dus concluderend: Zoefzoef, je mag best aannemen dat mensen je tekst, die letterlijk onjuist is, begrijpen en omzetten naar iets anders. Maar met een net andere formulering is de kans op verwarring veel kleiner, en kost jou misschien iets meer moeite, maar bespaart een hoop moeite bij veel meer mensen.

P.s. Met je verhaal over de relatie mens/natuur sla je, in mijn ogen, de spijker op de kop. We hoeven ons geen zorgen te maken over de natuur. Die bestond al miljoenen jaren voor de mens, en zal ook nog miljoenen jaren na ons bestaan. Grootheidswaanzin dan een mens denkt dat hij de natuur kan vernietigen. De enige reden om aan natuurbescherming te doen is om de overlevingskans van de mens te vergroten.