Ritjes van Atrike

[Atrike]

Het was vandaag de laatste zomerse dag van het jaar (al weet je dat tegenwoordig maar nooit), dus ik nam een dag vrij om lekker te fietsen. Mijn zoon Daan had mij ooit uitgedaagd om een rondje om de Oostvaardersplassen te fietsen, en wel zodanig dat de afstand meer dan 200 km is. Challenge accepted!



Het begon om iets over achten weer mistig en fris in het IJsseldal.



Maar eenmaal het Apeldoorns Kanaal over was de mist goeddeels verdwenen en toen ik eenmaal Flevoland inreed was het prachtig en warm weer. 



Ik had al flink wat vertraging opgelopen door ruzie met het navigatieapparaat. Wat een onding! Onder bomen is hij de route kwijt en denkt hij dat ik een meter of 5 naast de route fiets. Vervolgens gaat hij zenuwachtig piepen en herberekenen. Dat duurt zo lang, dat ik ondertussen al weer ruim voorbij het punt ben waar hij me naartoe hebben wil en gaat vervolgens weer herberekenen. De ellende is dat je hierdoor ook afslagen mist omdat de kaart blijft hangen op het herberekenpunt. Door dat langzame herberekenen kom je nooit op je route terug, tenzij je stopt en heel langzaam verder rijdt. En voordat grapjassen goede tips komen geven: nee, je kunt het herberekenen niet uitzetten.

Ondertussen heb ik het apparaat kennis laten maken met de hamer en een nieuwe besteld.





Twee keer was een deel van de route afgezet zonder dat men zo vriendelijk was om een omleidingsroute uit te zetten. Daar heeft men een handje van in Flevoland, heb ik ook al eerder gemerkt. 



Maar de Oostvaardersplassen maken veel goed. Wat is dat toch een mooi gebied! Vogels waren slecht te zien door tegenlicht, helaas.







Ff een gezonde lunch bij het bezoekerscentrum aan de Knardijk (het is een groentekroket!).



Flevoland heeft best veel mooie stukken om te fietsen.

Om half zes 's middags was ik weer thuis en stond er weer 205 km bij op de teller! Voor mij een record voor 1 dag. Maar eerlijk gezegd gaat het met de Tuna ook wel erg gemakkelijk.