Zithoogte Quest 26".

[martinus]

In de Quest 387 met 26" achterwiel zit ik te laag om goed over de schuimkap heen te kijken.
Gebruik al de hoogste stand kwa stoelverstelling dwz. onderste gaatje van 't aluplaatje dat aan de stoel vast zit en de voorste stand in de geleidegleuf aan 't aluplaatje dat aan de wielkast zit.
Mijn vraag: Als ik een stoel-aluplaatje zelf fabriceer met 2 extra gaten om hoger te komen beïnvloedt dat :
- 1 dan het bochtengedrag vanwege een hoger zwaartepunt?
 -2 kan de stoel dat hebben kwa krachtenwerking mits ik een verstevigingsstang tussen de plaatjes aan de onderkant monteer?
Zal in dit geval ook de bovenste stoelbeugel/houder aan de rugleuning moeten verplaatsen (hoog/laag) en eventueel ook 'n adapter maken (voor/achter) om uit te komen met de verstelling aan 't onderste gedeelte van de zitting.
Heeft daar iemand ervaring mee/zelf gedaan?

Vriendelijke groet,
Martinus

[LigfietsWilsum]

Hoe lang ben je?

[Wim -de roetsende]

Zonder schuimkap fietsen is echt de beste oplossing.

Diep zitten is veel beter voor de wegligging. Hoger gaan zitten is niet verstandig.



Ik gebruik dat ding trouwens echt nooit. Veel te zweterig. 

Gewoon met een goedkope poncho (ruggedeelte 'eruit' knippen) zit ik behoorlijk tot heel erg droog.

[martinus]

1.73 m. lang en even los of de schuimkap wel/niet goed is gaat het me erom dat 'k steeds m'n nek en rug gebruik om "omhoog te kijken" of er iets voor me ligt.
In de huidige positie,heb 't net gemeten op straat,zie ik vanaf de neus de eerste pakweg 6 meter niet.
Dat is op bepaalde weggetjes niet fijn rijden,toen 'k van Gouda naar Sittard ben gefietst heeft me dat veel energie gekost laat staan het concentreren/gokken op wat er voor je zou kunnen zijn.

[Willeke_IGKT]

Ik ben 1,62 met een korte rug. In zowel de 20" Quest als de Strada zat ik erg hoog in de fiets. In de Quest 4 cm dik schuim op de steuntjes en in de Strada stoeltje op zijn hoogt en dan 3 cm aan kussentjes erop.
Dit is onstabiel in de bochten en niet aan te raden. Ik kon dan nog steeds een stukje voor de fiets niet zien, waarschijnlijk op 6 meter de bumper van een gewone auto, 20 meter voor het wegdek.

Rij eerst wat langer met het stoeltje in de hoogste stand en wen eraan om wat verder vooruit te kijken. En net langs de fiets voor en in de bochten. Het went namelijk snel. En hoe sneller je gaat hoe minder die laatste meters van belang zijn.

Ik zit nu in de B4M en zie ook hier tot 10 meter voor mij uit het wegdek niet, met rijden geen probleem. Ik zit nu wel laag en waardeer het stuurgedrag en de stabiliteit echt.

[Wim -de roetsende]

In de huidige positie, heb 't net gemeten op straat,zie ik vanaf de neus de eerste pakweg 6 meter niet.

De meeste vm-rijders zien de eerste 6-10 m recht voor de vm niets. 

Ik denk zelfs dat 6 m al behoorlijk optimaal is.

Is een kwestie van wennen. Gewoon ver vooruit kijken.

Ik weet niet meer anders.


Ik zou eerst gaan wennen en dan pas iets gaan veranderen.

[Hardloper]

En anders dashboard camera voor en achter?

[martinus]

ok duidelijk,tis zo wie zo wennen kwa vooruit kijken in vergelijking met een ligfiets omdat je bijna altijd nog effe snel (oneffenheden,scheve tegels etc.) kunt reageren maar in deze "dikke sigaar" moet je van te voren alles al in de smiezen hebben.
Dikkere Ventisit ligt hier klaar en die zal met Tyraps goed vastgezet moeten worden zoals Willeke al aangaf wegens stabiliteit in de bochten.
Schuimmat net 'n kwartiertje getest dus dat kan 'k nog niet beoordelen,de Wim Schermer racekap vindt 'k wel fijn,jammer dat je 'm niet effe kunt opbergen tijdens het rijden(had 'm op tijdens de (aankoop-)terugreis,vandaar de korte ervaring.
Zou natuurlijk wel icm de racekap,via een voor- en achter-camera plus 2 schermen kunnen rijden..
Conclusie: wennen en nog eens wennen!
Dank voor jullie adviezen!

[365cycle]

Met het hoge tempo in een velomobiel moet je sowieso ver vooruit kijken. De meeste snelle velonauten hebben anticiperen verheven tot een kunst op zich

[martinus]

Nou daar verheug ik me alvast op maar eerst onderhoud,wennen,bochten,remmen en veel lol!
Die dikke Ventisit werkt al beter en er is een,zeg maar spoiler,waar de racekap onder schuift recht voor op de rand die moet kleiner en transparant worden,scheelt weer wat kwa zicht en een goede neksteun maken,is nu een schuimdingetje met plakband.
Half uurtje geoefend op een grote parkeerplaats met insteken,achteruit laten rollen,tegelijkertijd sturen en meetrappen om te leren draaien,remweg testen,zitten 90 mm. trommels op en gaat best goed,moment leren inschatten dat je weg kunt rijden,is echt anders dan een 13 kilo lage ligfiets!
Over de dijk gaan...lekker

Had ik dat maar eerder geweten dat het velomobileren zo leuk is!
Dus kan ik zeggen dat velomobileren net zo leuk is als flevoneren

[Jeroen S]

Als er zich iets op of in de weg bevindt wat je 8 meter voor je nog niet gezien hebt ben je echt te laat om er nog wat aan te doen. Bij ongeveer 29 km/h leg je dat in 1 seconde af. 

Met de velomobiel moet je inderdaad verder vooruit leren kijken. Je snelheid ligt over het algemeen hoger. Ook zijdelings (paaltjes) en met de draaicirkel moet je wennen. Er is ook een blinde vlek naast je voertuig. Heb ik me al eens lelijk mee vergist toen ik dacht bij een bushalte van het fietspad de weg op te rijden. Alleen lag het stoepje bij die bushalte 20cm boven het wegdek ernaast. Ging goed omdat ik hard genoeg ging om eroverheen te schieten. 

Groot voordeel van de velomobiel is dat ie over een heleboel heen dendert, waarbij ie wel veel herrie maakt maar het verder vaak wel meevalt. Het is onaangenaam voor de inzittende, maar verder vaak geen probleem. Ook vallen over wat losse zooi op de weg is minder een thema. Je hoeft je minder zorgen te maken. Maar daar staat tegenover dat je nu ook zijdelings schudt bijvoorbeeld bij een gat in de weg of een boomwortel en ook daar moet je aan wennen. Dat heeft bij mij wel een hele tijd geduurd.  

Je zou eventueel de achterkant van je stoel nog iets omhoog kunnen zetten, als je daarmee niet met je schouders in de knel komt tegen de rand van het instapgat. Wel moet je dan ook weer de afstand tussen stoeltje en trapas controleren, omdat ook je heup iets naar voren kantelt.

[martinus]

Tijd voor een fietscomputertje dus,heb geen idee hoe hard ie gaat.Zijdelings schudden was wel even wennen,vooral met de racekap op daar je hoofd even heen en weer gerammeld wordt (fietspad met boomwortels).

En het belangrijkste voor mij op dit ogenblik is het aanvoelen van het net niet omkiepen,hoe zit dat bij jullie?

Verschilt uiteraard zeer kwa type velomobiel.Ook 'n driewieler,wel een ander principe,waar ik uiteindelijk 't kantelpunt kon "voelen" is de Varna Handbike(gebruik 'm als trainer).

De Quest schijnt vrij makkelijk te kiepen als ik al die verhalen op de verschillende fora lees maar om nu kussens om de velomobiel te binden en uit te proberen wanneer ie kiept gaat me net te ver
Achterkant stoel gaat ook omhoog,niet veel maar net genoeg.Een adapter tussen de montageplaat en stoelsteun zou voldoende moeten zijn.

Dank voor alle tips tot nu toe,zie het als een introductie in 't veilig rijden met een velomobiel.

[Twinbike]

Leuk om te lezen, ik zit op hetzelfde moment als jij; kocht deze winter een Optima Baron en vind het ligfietsen zo leuk dat ik sinds kort een Velomobiel Strada erbij kocht. Bochten en scheef/onregelmatig wegdek is erg wennen, en heb redelijk wat moeten aanpassen om met mijn lengte (1.91m) er goed in te kunnen liggen. Op zondagochtend op de racefiets is dan ineens saai geworden ivm de snelheden die je met een VM gewend bent

[Jeroen S]

Het kiepen voel je een beetje als je op twee wielen beland bij het sturen. Wat ik in het begin deed was gewoon door de bocht sturen alsof ik in een kart zat, gewoon het stuur omgooien en dan zal het wel goed gaan. Niet dus. Spannend werd het vooral in scherpe bochtjes bij lage snelheid, onder de 20. Die nam ik gewoon te abrupt, te haaks. Hup, om dat stuur. ( hup,
wieltje omhoog!) Ik ben er bewust mee bezig geweest om de bochten wat soepeler in te sturen. Dat helpt erg veel. 

Mocht er een pootje omhoog gaan, dan helpt het om subtiel de bocht iets groter/wijder te sturen. Gewoon een heel klein beetje minder scherp. 

Hier een korte hoe het niet moet. Te bruut in gestuurd en te veel gecorrigeerd. Maar ja, anders was hij tegen de verkeersheuvel geknald. 

https://www.youtube.com/watch?v=duzUA-_yc4Y

Hier een kritisch vergelijkbaar punt op m'n woonwerk route; 
https://www.google.nl/maps/@51.8751414,6...FQAw%3D%3D

Een subtiele bocht naar links om de rotonde en dan onopvallend dat tweede knikje naar rechts wat het fietspad recht voor de oversteek van de Laakweg brengt. Rechts in het gras ligt de bodem iets lager, dus als je daar door rijdt, maakt het rechter wiel een hobbeltje. Ga ik in die 2e knik te hard of te wijd, dan kom ik verkeerd uit bij het stuk waar het fietspad door dat verkeerseiland snijdt. Op de foto niet zo spannend, in het echt ca 20 cm hoog beton.  

De wijde bocht gaat met 35 waarschijnlijk ook wel, die tweede, daar ga ik niet veel harder als 28. Op de terugweg is het minder spannend omdat ik dan het gras in kan als ik de bocht niet haal.

[datakneder]

1.73 m. lang en even los of de schuimkap wel/niet goed is gaat het me erom dat 'k steeds m'n nek en rug gebruik om "omhoog te kijken" of er iets voor me ligt.
In de huidige positie,heb 't net gemeten op straat,zie ik vanaf de neus de eerste pakweg 6 meter niet.
Dat is op bepaalde weggetjes niet fijn rijden,toen 'k van Gouda naar Sittard ben gefietst heeft me dat veel energie gekost laat staan het concentreren/gokken op wat er voor je zou kunnen zijn.

De eerste 6 meter niet zien lijkt me heel prima. Als ik me strek in de vm zie ik de eerste 5 niet, maar dan heb ik ook een positie om niet snel te rijden. Een houding om stapvoets langs paaltjes te manouvreren. Als ik ontspannen in mijn fiets zit kom ik ergens tussen de 10-14, en dat is al veel meer dan toen ik begon. Je houding in de fiets heeft ook een groot effect op de snelheid die je kunt halen en ik ben een stuk rechter gaan zitten. Nu heb ik ook mijn lengte mee.Ik ben het met de meeste velonauten hier eens dat je gewoon verder voor je uit moet kijken. En als je net voordat het uit zicht verdwijnt een probleem ziet heb je nog net genoeg tijd voor: "Brace for impact".

En het belangrijkste voor mij op dit ogenblik is het aanvoelen van het net niet omkiepen,hoe zit dat bij jullie?

Eigenlijk nooit gehad. Soms wieltje gelicht en dan gedacht: "Oh, ik heb wieltje gelicht". Nooit dat ik vooraf al dacht dat het zou kunnen gebeuren. Niet dat ik het nooit denk (oblivious of danger) maar als ik het verwacht, gebeurt het nooit. Lijkt me ook meer iets voor wedstrijden en niet de openbare weg.

Achterkant stoel gaat ook omhoog,niet veel maar net genoeg.Een adapter tussen de montageplaat en stoelsteun zou voldoende moeten zijn.

Je zult moeten zoeken naar je ideale positie en die is voor iedereen anders. Als je echt heel veel belang hecht aan zicht op de weg, zul je hoog moeten zitten en inboeten op wegligging. Gewoon veel kilometers maken en langzaam krijg je een beeld van wat je belangrijk vindt.

[Tijanus]

(...) De Quest schijnt vrij makkelijk te kiepen als ik al die verhalen op de verschillende fora lees maar om nu kussens om de velomobiel te binden en uit te proberen wanneer ie kiept gaat me net te ver

Dat is wel ongeveer wat de cracks in battle mountain doen:



...maargoed, dat zijn tweewielers, en daar gaat het om windgevoeligheid (de battle mountain track is 8 km rechtdoor, de enige bochten waar je last van hebt is je eigen overcorrectie).

Bochten rijden op een vrij circuit (of leeg industrieterrein op zondag) om aan te voelen wat net wel/net niet kan kan best helpen. Maar zoals hierboven ook al gesteld ligt het grootste risisco waar je het niet verwacht. Van Allert kreeg ik bijvoorbeeld een waarschuwing voor een mooie lange recht weg wind mee: je gaat dat mogelijk een flink tikje sneller dan je denkt. Als je aan het eind van die weg afslaat, met hoger dan ingeschatte snelheid, en de wind komt opeens van opzij (en misschien loopt de weg ook wel net nadelig schuin af) kan die combinatie ruim genoeg zijn om je opeens te verrassen.

Nou ja, in mijn eerste 12000 km velomobielen is het me niet gebeurd. Pootje lichten wel (bij races in Ter Apel, door de vering zo subtiel dat ik het nauwelijks doorhad) maar omrollen gelukkig niet. Dat pootje lichten gaat wel heel veel makkelijker dan bij mijn HP Gekko 20 FX. Maar die staat dan ook aanzienlijk breder op zijn wielen (zoals ook de Strada).

[martinus]

Ben al door 't gras gegaan met 't linker voorwiel om in te halen,was ook effe wennen.Echtpaar fietst voor me,man zegt "kom maar" ,ik haal in en hij maakt een zijdelingse beweging naar links waar ik me net bevind en zegt tegelijktijd "sorry",tja.

[365cycle]

De Quest schijnt vrij makkelijk te kiepen als ik al die verhalen op de verschillende fora lees .

Klopt. Voordeel aan een fiets die vrij snel kiept, is dat het niet zo snel gebeurt. Als je een DF of QV eenmaal zo ver krijgt dat ie een wieltje licht moet je echt snel zijn om 'm te corrigeren.

De kunst zit 'm dus ook in leren corrigeren.

[Arend-Jan]

En ik adviseer mensen daarom ook altijd om het (op een veilige plek) bewust te oefenen. Geleidelijk aan het moment opzoeken dat hij een wieltje licht. Als je dat bewust oefent, in plaats van dat het je overkomt waardoor je schrikt, dan kan je jezelf ook de juiste reflexen aanleren. En dat komt dan weer van pas als het je wel een keer plotseling en onverwachts overkomt.

En met wat oefenen kan je er gewoon extra lol aan beleven
https://youtu.be/H62Bb6yJikA?is=nY6bhhFN4f5RxNYv

[martinus]

Kool filmpje,controle houden en spelen met balans.
Spierherinnering en reflexen aanleren ben 'k wel gewend van kajakken,later ligfietsen en nu dus velomobiel en das weer iets nieuws en leuk!
Veilige plekken zijn er en worden al gebruikt om te oefenen maar wieltje lichten is nog even niet,stuurblokje is totaal versleten en nieuwe komt eraan
Dank voor de input.