Ervaringen met de Tuna

[Atrike]

Dank, Adrie. Ik kan me grotendeels vinden in wat je schrijft. Slechts één ding ervaar ik anders, de achtervering. Die vind ik te hard en is kennelijk niet instelbaar. Dat dreunt door in m’n rug en voelt erg onprettig.

Oei, dat is vervelend. Gelukkig heb ik daar geen last van. Ik heb wel een dubbellaags ventisit. Dat helpt natuurlijk ook.

[365cycle]

Waar heb je de prijzen vandaan?

Van de Katanga-site

De basisprijs inclusief btw voor een WAW is € 9.479.

Voor een full carbon versie: 408 euro extra. 9.479 + 408 = € 9.887.

Na de recente prijsverhogingen van de Buelk en de Snoekjes is de Tuna de goedkoopste nieuwe full carbon velomobile.
Een WAW is een paar tientjes duurder, daarna is het verschil ineens meer dan 1000 euro.

Natuurlijk kan je een carbon Tuna vergelijken met een glasvezel WAW en een glasvezel of aluminium alleweder, maar dan wordt het wel appels met peren vergelijken.
M'n vroegere carbon Milan GT en m'n huidige glasvezel Milan GT zijn een wereld van verschil. Hetzelfde geldt voor m'n vroegere (maar vrij late) glasvezel Quest en de carbon Quest die ik daarna weleens reed; het klinkt anders, trapt anders, is anders. Vermoedelijk ken je zelf de glasvezel Bülk4More ook erg goed, die is zelfs met de modernste productietechnieken 25% zwaarder dan een vergelijkbare Urban. 

De basisprijs van een Tuna is € 9.800. Wat bij de basisprijs is inbegrepen, verschilt per model. De WAW wordt bijvoorbeeld standaard geleverd met een toer-kap; bij de Tuna kost dit € 695 extra. Ook de standaardversnelling verschilt. De WAW is tegen meerprijs verkrijgbaar met achtervering, terwijl de Tuna dit standaard heeft.

De uitrusting verschilt inderdaad. Er zijn zat Tuna-rijders die geen toerkap hebben, ikzelf gebruik 'm eigenlijk vooral tijdens races. Achtervering weglaten bij een snelle velomobiel vind ik vanuit het oogpunt van veiligheid niet de beste keuze, zeker voor een onervaren rijder.

De Tuna is niet het goedkoopste model. 

Dat schreef ik ook nergens. In ieder geval niet zonder duidelijk te stellen dat we appels met appels moeten vergelijken.

[Gideonaut]

Er is naar mijn weten geen glasvezel Waw, alleen aramide/kevlar hybride weefsel of full carbon.
Persoonlijk vind ik de aramide variant de betere optie maar een grote nadeel is dat er absurd veel flex in zit. Daarvoor krijg je wel een fiets terug die tegen een stootje kan en waar je best aggressief mee over de weg kan scheuren!

De carbon variant is lichter, ietsjes stijver en wat sneller maar door het open modulaire design gevoeliger voor schade. Eigenlijk zou het voor de Waw een goed idee zijn om de neus gewoon aan de body te lamineren zodat het trapboom er stijver in gemonteerd kan worden, en dan net als de Bülk of Quest3 een grote hatch.


Maar goed zoals 365Cycle al zij, het is appels en peren vergelijken, niet alleen het materiaal maar ook de modellen zijn voor compleet andere doeleinden.


Ik snap trouwens niet waarom de lelijkste Alleweder een terugkeer heeft gemaakt?
Is niet echt een optie tenzij je er een 50kg e-assist gedrocht van wil maken?

[365cycle]

Er is naar mijn weten geen glasvezel Waw, alleen aramide/kevlar hybride weefsel of full carbon.

Je hebt helemaal gelijk Gideon. Mijn foute aanname, maar idd, die WAW waarvan ik aannam dat het glasvezel was had geel/zwart weefsel. carbon/aramide hybride dus.

[*]Wat me ook opviel is dat het in de Tuna duidelijk stiller is dan in de QV (met lange kap). Hoe slechter het wegdek, hoe groter het verschil.

Maar dan rijd je met een zomerdakje, toch? Niet met de toerkap? Ik vind het namelijk behoorlijk rammelen in de Tuna met toerkap, maar dat geldt eigenlijk voor alle carbon velomobielen. Glasvezel klinkt duidelijk aangenamer.

[*]Het minivizier onderaan de halo is zodanig gepositioneerd, dat de wind over mijn ogen heen blaast naar mijn kruin én dat ik tussen het minivizier en het stukje doorzichtig plastic daarboven kijk. Dat laatste is prettig, want als er waterdruppels op de plastic onderdelen zitten, dan heb ik toch goed zicht op de weg. Dat was tijdens de LOL-tocht zondagochten met dichte mist goed te merken. In de QV moest ik dan het vizier een stukje open zetten en dan blies de wind alsnog in mijn ogen. Groot pluspunt voor de Tuna (met halo) wat mij betreft.

Kan je daar een detailfoto van delen? Ik moet nog even een miniviziertje op de Canu fabriceren namelijk.

[*]Het is wel wennen, die kortere cranks. In de QV had ik 170 mm cranks, in de Tuna zijn ze 155 mm. Dat is best wel een fors verschil. Ik geloof dat ik langere cranks toch fijner vind, maar het went vast snel.

Geef het idd even tijd. Ik ging van 170 (Quest) via 152 (Quest), 155 (QV+DF), 150 (Milan) en 140 (Bülk) naar 150 (Tuna), en toen moest ik wennen aan de lange cranks Versnellingsverhoudingen aanpassen is de moeite; kortere cranks zorgt meestal voor hogere cadans.

[*]De halo rammelt een beetje bij slecht wegdek. Niet heel hinderlijk, hoor.

Daar klaagde m'n zoon ook over bij zijn Canu. Uiteindelijk bleek het moertje van de magneet los te zitten. Misschien even checken of er bij jou wel een borgmoertje op zit

Nog twee dingetjes die niet hadden gemoeten:
1. de kilometerteller doet het niet. Waarschijnlijk een los draadje of contactje, maar die heb ik nog niet kunnen vinden.
2. het remlicht werkt niet (goed). Moet ik nog even induiken hoe dat nou komt.

Hm, daar zou ik bij een nieuwe fiets wel ff mee terug gaan. Moet gewoon goed zijn, toch?

Wellicht komt dat dat als de botten strammer worden. Instappen gaat dan nog wel, maar uitstappen wordt een uitdaging.

Is dat symptoombestrijding of een echte oplossing? Ik weet het niet. De armspieren sterk zat houden nu het nog kan is misschien ook een optie.
[*]M'n schoonvader is ook gaan trainen. Hij is met pensioen en heeft tijd, dus doet het iedere dag (verschillende spiergroepen). Hij ziet er niet alleen duidelijk fitter uit (niet enorm gespierd, maar gewoon definitie in z'n armen en schouders), maar geeft ook aan dat alles makkelijker gaat. Vallen kon hij sowieso al wel (hij is erg ervaren met aikido), maar nu doet hij dat gewoon minder dan eerder.
Wij ligfietsers hebben onze benen wel op orde, en dat zorgt ervoor dat we op onze oude dag minder vallen, maar het bovenlijf vergt ook wat actie. Zelf doe ik dat inderdaad met gewichten en klimmen (boulder).

Slechts één ding ervaar ik anders, de achtervering. Die vind ik te hard en is kennelijk niet instelbaar. Dat dreunt door in m’n rug en voelt erg onprettig.

De vering is niet instelbaar, maar wel aan te passen. Als je erg licht bent is de standaard misschien te hard voor je. Ik ben van half blauw (zacht) half rood (hard) naar volledig rood gegaan, omdat ik de eindaanslag zeker met flink wat bagage wel vaker raakte. Misschien moet jij juist naar 2x blauw.