05-Dec-2021, 03:27 PM
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 05-Dec-2021, 03:54 PM door Niels van der Wal.)
[/quote]
Ik had voorrang, aangegeven met haaientanden.
Als 'zwakke verkeersdeelnemer' had ik recht op volledige vergoeding van de materiële schade, de kosten van weghalen en terugbrengen vergoed, de kosten van vervangend vervoer vergoed (velomobiel via intercitybike) smartengeld en de volledige kosten van de (letselschade)advocaat.
Als je dit schrijft vraagt dat om een nuance. Dat heeft niets met bangmakerij te maken. Ik heb in mijn werkzame leven, vanaf 1978 advies gegeven aan fietsslachtoffers of hun ouders, vooral bij scholieren, betrokken bij een aanrijding.
Veelal schreef de verzekeringsagent van de gezins-WA een kort bericht betreffende aansprakelijkheid aan de verzekeraar van de auto en schade werd geregeld. Daar was geen schadeadvocaat voor nodig. Ik ken ook ouders die dat zelf hebben geregeld. Fiets, kleding en letsel werden volledig vergoed.
Maar absoluut recht op schadevergoeding is er niet. Dat is een te rooskleurige voorstelling van zaken en daar heeft niemand wat aan. Wanneer een automobilist door de "zwakkere verkeersdeelnemer" in een situatie van overmacht wordt gebracht, dus een aanrijding in de gegeven omstandigheden niet meer kan voorkomen, vervalt het recht op schadevergoeding.
De realist Piet.
Mijn ervaring met schadevergoeding was, dat de verzekeraar zich onder het betalen van de schade uit probeert te wurmen door formele procedures te volgen en je daar als leek in te laten verdwalen.
10 jaar terug werd mijn geparkeerde ligfiets totalloss gereden door een auto die wel op een helling maar niet op de handrem stond. Het terras zat vol getuige; de bestuurster werd na 20 minuten binnen gevonden waarop de net gearriveerde politie besloot dat we het verder zonder assistentie konden regelen.
De verzekeraar stelde de dagwaarde te laag.
Een beroep van mij bij het KIVID leverde een dik pakket van papier (ongeveer 50 pagina's) op, met ondoorgrondelijke juridische tekst.
Zonder inhoudelijk argument werd ik door het KIVID in het ongelijk gesteld.
Dit hele proces koste mij veel tijd, frustratie en gaf mij het gevoel in mijn recht te staan, maar het niet goed gedaan te hebben.
Het inschakelen van een advocaat nadat een SUV van achteren over me heen probeerde te rijden gaf me deze kopzorgen niet en er bleek veel meer vergoed te worden dan alleen de materiële schade. nl:
Smartengeld
Ophaal en wegbreng kosten van de fiets
De kosten van vervangend vervoer (een velomobiel via Velomobiel.nl)
Waarschijnlijk waren ook thuisbrengkosten vergoed; ik werd opgehaald door iemand die vlakbij woonde.
Ik schrijf over bangmakerij omdat je schets waarop je allemaal geen recht kan hebben, maar niet schetst waar je wel recht op kan hebben. De nuance die ik hierbij mis is de nuance van hoe vaak dit speelt. Waarschijnlijk speelt het veel vaker dat mensen te weinig claimen dan dat mensen iets onnodig claimen. Om, dit te ondervangen heb je advocaten.
Niels, geen jurist, van der Wal
(05-Dec-2021, 03:16 PM)PietV* schreef:
(01-Dec-2021, 08:34 PM)Niels van der Wal schreef:
Ik had voorrang, aangegeven met haaientanden.
Als 'zwakke verkeersdeelnemer' had ik recht op volledige vergoeding van de materiële schade, de kosten van weghalen en terugbrengen vergoed, de kosten van vervangend vervoer vergoed (velomobiel via intercitybike) smartengeld en de volledige kosten van de (letselschade)advocaat.
Als je dit schrijft vraagt dat om een nuance. Dat heeft niets met bangmakerij te maken. Ik heb in mijn werkzame leven, vanaf 1978 advies gegeven aan fietsslachtoffers of hun ouders, vooral bij scholieren, betrokken bij een aanrijding.
Veelal schreef de verzekeringsagent van de gezins-WA een kort bericht betreffende aansprakelijkheid aan de verzekeraar van de auto en schade werd geregeld. Daar was geen schadeadvocaat voor nodig. Ik ken ook ouders die dat zelf hebben geregeld. Fiets, kleding en letsel werden volledig vergoed.
Maar absoluut recht op schadevergoeding is er niet. Dat is een te rooskleurige voorstelling van zaken en daar heeft niemand wat aan. Wanneer een automobilist door de "zwakkere verkeersdeelnemer" in een situatie van overmacht wordt gebracht, dus een aanrijding in de gegeven omstandigheden niet meer kan voorkomen, vervalt het recht op schadevergoeding.
De realist Piet.
Mijn ervaring met schadevergoeding was, dat de verzekeraar zich onder het betalen van de schade uit probeert te wurmen door formele procedures te volgen en je daar als leek in te laten verdwalen.
10 jaar terug werd mijn geparkeerde ligfiets totalloss gereden door een auto die wel op een helling maar niet op de handrem stond. Het terras zat vol getuige; de bestuurster werd na 20 minuten binnen gevonden waarop de net gearriveerde politie besloot dat we het verder zonder assistentie konden regelen.
De verzekeraar stelde de dagwaarde te laag.
Een beroep van mij bij het KIVID leverde een dik pakket van papier (ongeveer 50 pagina's) op, met ondoorgrondelijke juridische tekst.
Zonder inhoudelijk argument werd ik door het KIVID in het ongelijk gesteld.
Dit hele proces koste mij veel tijd, frustratie en gaf mij het gevoel in mijn recht te staan, maar het niet goed gedaan te hebben.
Het inschakelen van een advocaat nadat een SUV van achteren over me heen probeerde te rijden gaf me deze kopzorgen niet en er bleek veel meer vergoed te worden dan alleen de materiële schade. nl:
Smartengeld
Ophaal en wegbreng kosten van de fiets
De kosten van vervangend vervoer (een velomobiel via Velomobiel.nl)
Waarschijnlijk waren ook thuisbrengkosten vergoed; ik werd opgehaald door iemand die vlakbij woonde.
Ik schrijf over bangmakerij omdat je schets waarop je allemaal geen recht kan hebben, maar niet schetst waar je wel recht op kan hebben. De nuance die ik hierbij mis is de nuance van hoe vaak dit speelt. Waarschijnlijk speelt het veel vaker dat mensen te weinig claimen dan dat mensen iets onnodig claimen. Om, dit te ondervangen heb je advocaten.
Niels, geen jurist, van der Wal
