Cadans, kracht zetten en aanverwante zaken

[Tijanus]

Het gaat om kracht zetten per been: met het ene been duw je, met het andere been trek je.

Ja, ik begrijp dat dat het idee is, maar ik kan me dus niet voorstellen dat je zo meer kracht kunt leveren dan alleen duwend, omdat de beperking van wat je kunt leveren naar ik denk niet in je benen zit. Nogmaals, ik kan ernaast zitten en ik probeer te begrijpen waar ik het eventueel mis heb. (...)

Volgens mij gebeurt hier een cruciale nuanceveschuiving:
De originele vraag was (als ik het goed begrepen heb) zuiver op lichamelijke energetische efficiëntie.

Als een soort bedrijfsuitje heb ik ooit op zo'n Elliptigo (voet & handfiets) rondgereden, en in het praatje vooraf beweerde meneer de Elliptigohandelaar ook doodleuk dat je een zwaardere cardiotraining kon doen op op een Elliptigo dan op een gewone fiets, want je gebruikt je armspieren ook. En ik dacht: Nee hoor, mijn beenspieren kunnen prima mijn cardiovasculaire systeem naar zijn limiet trekken, daar hebben mijn relatief magere armpjes helemaal niks aan toe te voegen. Maar, niet de juiste tijd, plaats of persoon om daar een zinnige discussie over aan te gaan, dus ga maar ongestoord verder met je instructie/verkooppraatje. ('Fietsen' op zo'n Elliptigo is best een keer grappig. Hard ga je uiteraard niet, want je staat vrijwel rechtop, maar over dat soort voertuigefficiëntie ging het even niet).

Wat voor beenspieren + armspieren geldt, kan ook prima voor 'duwspieren + trekspieren' gelden.
Als met alleen de duwspieren prima mijn cardiovasculaire limiet kan halen, is maar sterk de vraag of de energetische efficiëntie toeneemt als ik ook trekspieren inzet.

Stel, bij een persoon met een CP van 250W (de 'standaard gezonde volwassen man' van M5) wordt een belasting van 150W gevraagd.
Welk van de twee onderstaande scenario's zet dan het meest effciënt chemische energie (gegeten voedingsstoffen, en of dat vetten, suikers, eiwitten of ketonen zijn interesseert me even niet) om in mechanische energie:

Ofwel: De gehele 150 W geleverd door de duwspieren (waarbij die makkelijk 250 W continu kunnen leveren).

Ofwel: Van de 150 W wordt 100 W geleverd door de duwspieren, en 50 W door de trekspieren.

Om het tweede scenario efficiënter te laten zijn, moet volgens mij (minstens) één van de onderstaande stellingen gelden:

Ofwel: Spieren (de duwspieren in dit geval) worden efficiënter naarmate ze lager worden belast (ook als ze niet in de buurt van maximale belasting functioneren).

Ofwel: Kleine spieren (de trekspieren in dit geval) zijn inherent wat efficiënter dan grote spieren (de duwspieren).

Beide effecten lijken mij niet alleen vrij klein, maar bovenal vrij onwaarschijnlijk. Het lijkt mij (puur op chemisch-fysiologische intuïtie) een fractie efficiënter om een grotere spier, zolang die nog ver onder maximale belasting zit, iets sterker te belasten dan om een kleinere spier 'bij te schakelen'.

(Dat je met meer ingeschakelde spiergroepen meer piekvermogen kunt vrij maken lijkt me evident. Maar daar heeft je cardiovasculaire systeem weinig tot niks (het heet niet voor niks anaeroob) mee van doen).