Paard!!! Hoe reageert ie vandaag?

[Willeke_IGKT]

Het gaat vaker van een leien dakje dan fout maar als het paard onrustig wordt zit ik ook niet fijn meer.

[Hardloper]

En waarschijnlijk ben je niet alleen

[Roepers]

Gisteren kwam ik een paard tegen dat geleid werd door een vrouw. Het paard reageerde nerveus op mijn verschijnen (op de Grashopper). Ik praatte maar tegen de leidsvrouw en fietste heel langzaam. Ze zei tot mijn verbazing dat het dier nogal bang werd van mijn vlaggetje. Dat is eigenlijk minder onzinnig dan bang worden van een ligfietser. Met zo'n vlaggetje weet je maar nooit. Dat zwiept en zwiept. Het beste leek ons dat ik er heel langzaam langs zou fietsen en aldus gedaan. Ik hoorde achter mij nog het dier wat trapbewegingen maken maar er was geen gevaar meer en de leidsvrouw bedankte me. En zo verliep deze ontmoeting in goede sfeer (m.u.v. het paard dat doodsangsten uitstond).

Groet,

Marco

[Hardloper]

Volgens mij heb ik het hier nog niet gedeeld. Maar ik was een keer wandelen met een familie lid, wij tweeën zaten in het zonnetje op een bankje. En andere schuilde in de schaduw in de bosjes. Dus de paardrijinstructeur zei zo tegen hen, kom maar gauw uit de schaduw. Paarden zijn bang van jullie als jullie zo in de schaduw zitten. Een hele riedel tieners kwam erachteraan op hun paarden. Maar hoe dan ook, misschien zijn paarden bang doordat we in de schaduw zitten met onze VM's. Ze zien wel de ogen, door de reflectie. Maar niet het gezicht. Dat is het idee wat ik er nu bij heb, waarom paarden soms slecht op ons reageren. Maar ik zat een keer achter een koets met bruidspaar en die kon ik goed voorbij. Na contact te hebben gezocht met bruidspaar en daarmee de ruiters ervoor.

[Frutsel]

Paarden zijn vluchtdieren. Ze zijn dan ook behoorlijk paranoïde. Roofdieren stellen zich verdekt op (in de schaduw), dus ja dat is gevaarlijk.
Daarnaast is zo'n beetje alles wat geen gras is eng. Een enorme rammelbak, of flapperend ding... Je weet het niet, en beter een keer teveel gevlucht dan te weinig.

Ik heb een paar jaar op een paard gereden dat regelmatig besloot dat de doorgang van de stallen naar de binnenbak eng was. Een ander paard vond de ton in de hoek van de bak eng. (Die ton stond al zo lang als dat paard er was op dezelfde plek, maar elke keer was het weer schrikken voor haar)

Als de ruiter/begeleider niet genoeg overwicht heeft op het paard (of nerveus doet, omdat hij/zij de reactie van het paard niet vertrouwd) wordt het alleen maar erger.

[Wim -de roetsende]

In dit topic staat ook informatie:

https://ligfietsers.nl/thread-373.html?h...ht=paarden


En hier ook:

https://ligfietsers.nl/thread-1301-post-...n#pid12794

[Hardloper]

Vandaag reageerde een paard weer zeer extreem schrikachtige. Het duurde voor mijn gevoel zeker 5 a 10 min of zo voor we elkaar hadden gepasseerd.

[Jeroen S]

Soms ontspannen paarden zich als je tegen ze kletst, kan ook tegen de eigenaar zijn. Gewoon een beetje dom kletsen. Hallo Paardje, ben je hier aan het wandelen, goh da's wel een gek ding he, heb je zeker nog niet eerder gezien. Is niks aan de hand kom maar hoor. Het kan zijn dat paard en of ruiter dan wat ontspannen.

[Hardloper]

Nou ik had een hele conversatie met de ruiter. Maar toch was het paard heel bang tov van andere paarden die ik al eens tegen kwam.

[Willeke_IGKT]

En ik had vandaag een paard en ruiter die eigenlijk geen aandacht aan mij besteden.
Het paard keek gewoon vooruit en leek mij niet interessant te vinden. De ruiter keek naar rechts voor, dus bij mij vandaan. Ik steek normaal nog even een hand op als ik gepasseerd ben maar dat had vandaag geen nut.

[365cycle]

Toevallig, ik had er vandaag ook 1 die totaal ontspannen was. Hij keek alsof hij "Rare fiets. Boeien." dacht

[arnovelo]

Gisteren toen ik van Enschede naar Harderwijk kwam ik nog een Fjord tegen. Die reageerde ook niet op mijn Quest. Heb ik ook wel eens anders meegemaakt.

[datakneder]

Vandaag een gezin. Vader voorop op de fiets met één kind. Daarachter de moeder met een, wat ik een pony noem, met daarop twee heel kleine kinderen (met helm).

Ik ben netjes gestopt en gevraagd of het mogelijk problemen zou kunnen geven, maar de vader gaf aan dat het wel kon. En inderdaad, het beest gaf geen krimp.

[Wim -de roetsende]

Gisteren toen ik van Enschede naar Harderwijk kwam ik nog een Fjord tegen. Die reageerde ook niet op mijn Quest. Heb ik ook wel eens anders meegemaakt.

Een Fjord is toch iets meer wat ze dan een 'koudbloed'-paard noemen. Dit soort paarden zijn niet zo snel van hun stuk gebracht.

Daartegenover heb je de 'hoger in het bloed staande'-paarden en die zijn een stuk sensibeler. 

Voor de niet-paardenkenners: 
Deze paarden kun je herkenen aan het meestal wat slankere postuur en ze staan vaak wat hoger op de benen.

De koudbloeden zijn vaker wat zwaarder qua postuur, hebben vaak veel behang (oftewel lange haren aan de onderbenen), lange manen en een volle staart. Ze zijn vaak wat kleiner en staan minder hoog op de benen.

[Jeroen S]

Ik had er vandaan niet 1 maar een kudde. Ik was namelijk weer eens een beetje op niet ideaal velomobiel terrein onderweg. Had bij Kleef eindelijk de ingang naar het nieuwe fietspad langs het Spoykanaal gevonden. Daavoor moet je rechts langs het parkhaus van de Hochschule in Kleve. Voor het gevoel fiets je daar een beetje op een voetpad. Deel mooi onverhard, deel surealistisch tussen hoge hekken en nog hogere loodsen op het industriegebied. Uiteindelijk kwam ik dan toch weer bij het Johanna Sebus Denkmal. Johanna had heldhaftig drie buurkindertjes uit een overstromende Rijn gered, maar verdronk bij het redden van een oude dame. Ik hobbelde verder over de dijkpaadjes die ik normaal mijd, want klinkertjes. Uit eindelijk belandde ik in de wildernis van de Millinger Waard. Bij de Millinger Theetuin. Helaas pakte ik daar een verkeerd paadje langs de Kaliwaal. Daar had ik een spannende afdaling.
Aan het eind van dat dijkje stonden de paarden, met een heel stel. Ik moest toch al uitstappen wat het zand was wel heel erg mul en diep. Ze waren wel erg geinteresseerd en op verschillende momenten kwamen er twee wel heel enthousiast aan gerend. Ik heb maar rust wat tegen ze gekletst, niet dat er 1 besluit z'n kudde te verdedigen tegen dat rare ding. Boven werd het gelukkig al snel weer verhard en kon ik weer instappen. Net daarvoor nog even een foto genomen, waarbij ze volgens mij allemaal even stonden te controleren of ik echt wel weg ging.


Ik vond het toch wel even spannend worden, want het waren er best een stel, zonder hekje tussen hen en mij. Somiggen angstig, die gingen de bosjes in en de hengst die even demonstratief kwam aandraven nadat een kleiner hengstje dat ook al had gedaan. Terug was ook wel een heel eind geweest. Maar goed rustig kletsten. Heb de wiebelende en klapperende klep ook maar even dicht gedaan.

Mooi plekje, maar de volgende keer maar gewoon met een tweewieler, of even het ander paadje kiezen.

[Willeke_IGKT]

Ik had er gisteren en vandaag ook een aantal, in de duinen tussen Wijk aan Zee en Egmond
De paarden die los in het duin lopen zijn totaal niet geïnteresseerd in een velomobiel, even weinig als alle mensen lopend of fietsend. De Schotse hooglanders die er ook lopen al evenmin.
De paarden die onrustig waren zijn onder zadel. Een was op een ruiterpad nog vrij ver weg, ik stond stil op het fietspad en hoorde een dame een paard bemoedigend toespreken. Zelfs met best wat groen tussen ons was het paard niet blij. De tien of zo andere paarden dit weekend waren wel rustig.