Banden, banden en nog eens banden

[365cycle]

Maar ook het menselijke lichaam presteert minder door temperaturen tegen het vriespunt. En ook de menselijke psyche is gevoelig voor mist en kou. Op de ligfiets-emaillijst las ik een verhandeling over vermoeidheid. Die vermoeidheid hangt meestal van de psyche af in plaats van de spieren. Dat heb ik nadien ook zelf geconstateerd. De laatste kilometers zijn vaak ineens weer sneller. "Het paard ruikt de stal" pleeg ik dan te zeggen.

Daar klopt zeker iets van, ik vind het met dit weer moeilijker om écht hoog te pieken (en dat terwijl ik sowieso al niet voluit kan pieken in de Bülk, misschien toch door de kortere cranks?).
Ondertussen doe ik dat echte pieken eigenlijk zelden, ik rijd weleens pittig maar meer dan 70% komt er niet heel vaak uit. En als we dan naar het duurvermogen kijken, dan liegt die vermogensmeter niet. 200W is 200W, maar de snelheid die ik daarvoor terug krijg is minder (al ben ik zeker niet ontevreden).

Heb zelfs het gevoel dat ik op bewust rustige ritten makkelijker presteer, maar dat kan ook komen omdat ik m'n gevoelsmatige prestaties deels afmeet aan hoe warm ik het krijg en in hoeverre ik transpireer. Gezien er met dit weer meer gekoeld wordt ligt het punt waarop ik teveel warmte bij me heb dus ook wat hoger op de schaal.