31-May-2024, 11:22 PM
Zowel efficiency als maximaal vermogen van spieren zijn afhankelijk van de contractie snelheid en de contractie lengte. Het hangt ook nog af van het type spiervezel. Veel van wat daar over bekend is komt uit metingen op spiervezels en is opgeschaald naar hele spieren.
Er is een schat aan literatuur te vinden, waar je veelal wel behoorlijk chemisch, fysisch en wiskundig moet zijn ingesteld.
Vertalingen naar de sport praktijk blijken nog niet zo eenvoudig.
Maar kort door de bocht kunnen optimale cadans en crank lengte voor een snelle sprint en voor een 500 km nog wel eens flink verschillen. Dus komt het voor de gewone mensen onder ons er vooral neer dat je moet doen wat prettig voelt. En dat wordt in de velomobiel ook nog wel bepaald door de beschikbare plaats.
Ik begreep vroeger al nooit waarom eigenlijk iedereen met bijna de zelfde cranks reed, of je nu 1.50 m of 2 m was. Dat lijkt inmiddels veranderd. Maar ik ben een beetje OT geloof ik.
Terug naar het onderwerp: de reden dat hardloper ( en ik zelf ook) dd hartslag niet omhoog krijgt met kayakken ( in mijn geval K1, die smalle race dingen) is dat ik daarbij onvoldoende spiermassa inzet om cardiovasculair een flinke belasting te vormen , mijn basis conditie is door het lopen immers goed.
Met fietsen is het misschien ook wel psychisch: ik ga gewoon minder makkelijk echt diep op de fiets. Met lopen is dat veel simpeler. Gewoon lang genoeg doortrekken op < 4 min/km en je bent zo stuk. Dan ben je nog niet eens vol aan het sprinten.
Ik moet mezelf op de fiets misschien eens uitdagen een zondag ochtend rondje zo hard mogelijk te knallen. Kijken waar het schip strand.
Er is een schat aan literatuur te vinden, waar je veelal wel behoorlijk chemisch, fysisch en wiskundig moet zijn ingesteld.
Vertalingen naar de sport praktijk blijken nog niet zo eenvoudig.
Maar kort door de bocht kunnen optimale cadans en crank lengte voor een snelle sprint en voor een 500 km nog wel eens flink verschillen. Dus komt het voor de gewone mensen onder ons er vooral neer dat je moet doen wat prettig voelt. En dat wordt in de velomobiel ook nog wel bepaald door de beschikbare plaats.
Ik begreep vroeger al nooit waarom eigenlijk iedereen met bijna de zelfde cranks reed, of je nu 1.50 m of 2 m was. Dat lijkt inmiddels veranderd. Maar ik ben een beetje OT geloof ik.
Terug naar het onderwerp: de reden dat hardloper ( en ik zelf ook) dd hartslag niet omhoog krijgt met kayakken ( in mijn geval K1, die smalle race dingen) is dat ik daarbij onvoldoende spiermassa inzet om cardiovasculair een flinke belasting te vormen , mijn basis conditie is door het lopen immers goed.
Met fietsen is het misschien ook wel psychisch: ik ga gewoon minder makkelijk echt diep op de fiets. Met lopen is dat veel simpeler. Gewoon lang genoeg doortrekken op < 4 min/km en je bent zo stuk. Dan ben je nog niet eens vol aan het sprinten.
Ik moet mezelf op de fiets misschien eens uitdagen een zondag ochtend rondje zo hard mogelijk te knallen. Kijken waar het schip strand.
Fietser en knutselaar en eventjes niet in vorm. Roets, FlevoRacer en diverse (carbon) zelfbouwers voor 1 of 2 personen
