Ik ben niet alleen blij, ik moest vooral ook lachen.
Een paar weken geleden kwam ik thuis van werk en de uk ophalen van school, en was ik mijn huissleutels kwijt. Overal gezocht, snel een vriend gebeld die de reservesleutels heeft, in de bagageruimte van de velomobiel gekeken, zelfs achter het derailleurkapje gekeken en onder de achterbrug... Niets. Nergens.
Deelauto gepakt, snel naar kantoor gecrosst voordat de beveiliging de boel definitief afsluit, maar ook daar: niets. Grappig daaraan was trouwens nog dat ik met de fiets over 19 km dus echt sneller op kantoor kan zijn dan het met de deelauto lukte, maar goed, dat verhaal kennen jullie inmiddels van me.
Anyway, ik kon naar binnen, dus de volgende dag even een nieuwe cilinder gekocht en gemonteerd (de oude was sowieso stroef en bleef ook maar sleutels afbreken nl.).
Afgelopen week reed ik de lange route naar huis, die loopt over een weg waar ik normaal niet zo heel hard rijd, maar nu zat er een auto achter me. Ik had geen zin om 'm op een te smal stuk voorbij te laten en dus was ik de 30-zone uit al flink aan het versnellen, met het gevolg dat ik aan 45 a 50 km/h met een klap een stevige drempel pakte. Daarna ik kom dan door een dorp met een soort kinderkopjes, en ik hoorde iets rammelen waarbij ik letterlijk "goh, de geest van m'n sleutels zit WEL nog in m'n velomobiel" dacht.
Zojuist maak ik toch dat derailleurkapje nog maar eens open, en... ja hoor, daar ligt de bos gewoon.
Wat ik vermoed dat er gebeurd is: Op die dag dat ik de sleutels kwijtraakte reed ik ook de route over de kinderkopjes. De sleutelbos zit dan in het onderste vakje van mijn velomobieltas. Meestal gaat dat goed, maar soms vind ik ze onder mijn stoel. Die dag had ik ook een rugzak bij me voor mijn laptop, en die zakt in tegenstelling tot de losse laptoptas en tas met kleding niet helemaal tot op de bodem linksachterin.
Ik vermoed dat de sleutels dankzij de kinderkopjes onder de tassen door helemaal naar achteren geschoven zijn, en door de drempels daarna omhoog gewipt zijn, zodat ze ACHTER de wielkast zaten, in het midden in de achterste punt. Dan zie je ze dus niet als je naar achteren schijnt.
Vervolgens zijn ze daarna aan de andere kant, onder de derailleur weer tevoorschijn gekomen
Moraal van het verhaal:
De volgende keer dat je je sleutels kwijt bent doe je er goed aan ook even goed met je velomobiel te rammelen
Een paar weken geleden kwam ik thuis van werk en de uk ophalen van school, en was ik mijn huissleutels kwijt. Overal gezocht, snel een vriend gebeld die de reservesleutels heeft, in de bagageruimte van de velomobiel gekeken, zelfs achter het derailleurkapje gekeken en onder de achterbrug... Niets. Nergens.
Deelauto gepakt, snel naar kantoor gecrosst voordat de beveiliging de boel definitief afsluit, maar ook daar: niets. Grappig daaraan was trouwens nog dat ik met de fiets over 19 km dus echt sneller op kantoor kan zijn dan het met de deelauto lukte, maar goed, dat verhaal kennen jullie inmiddels van me.
Anyway, ik kon naar binnen, dus de volgende dag even een nieuwe cilinder gekocht en gemonteerd (de oude was sowieso stroef en bleef ook maar sleutels afbreken nl.).
Afgelopen week reed ik de lange route naar huis, die loopt over een weg waar ik normaal niet zo heel hard rijd, maar nu zat er een auto achter me. Ik had geen zin om 'm op een te smal stuk voorbij te laten en dus was ik de 30-zone uit al flink aan het versnellen, met het gevolg dat ik aan 45 a 50 km/h met een klap een stevige drempel pakte. Daarna ik kom dan door een dorp met een soort kinderkopjes, en ik hoorde iets rammelen waarbij ik letterlijk "goh, de geest van m'n sleutels zit WEL nog in m'n velomobiel" dacht.
Zojuist maak ik toch dat derailleurkapje nog maar eens open, en... ja hoor, daar ligt de bos gewoon.
Wat ik vermoed dat er gebeurd is: Op die dag dat ik de sleutels kwijtraakte reed ik ook de route over de kinderkopjes. De sleutelbos zit dan in het onderste vakje van mijn velomobieltas. Meestal gaat dat goed, maar soms vind ik ze onder mijn stoel. Die dag had ik ook een rugzak bij me voor mijn laptop, en die zakt in tegenstelling tot de losse laptoptas en tas met kleding niet helemaal tot op de bodem linksachterin.
Ik vermoed dat de sleutels dankzij de kinderkopjes onder de tassen door helemaal naar achteren geschoven zijn, en door de drempels daarna omhoog gewipt zijn, zodat ze ACHTER de wielkast zaten, in het midden in de achterste punt. Dan zie je ze dus niet als je naar achteren schijnt.
Vervolgens zijn ze daarna aan de andere kant, onder de derailleur weer tevoorschijn gekomen
Moraal van het verhaal:
De volgende keer dat je je sleutels kwijt bent doe je er goed aan ook even goed met je velomobiel te rammelen
In words of others,
Wisdom blooms, forums unite,
Quoted love takes flight.
Wisdom blooms, forums unite,
Quoted love takes flight.
