2 uren geleden
De laatste tijd weinig updates gestuurd dus hier een laatste stand van zaken. 1 april heb ik loopgips gekregen, wat er gelukkig voor zorgde dat ik weer boven op bed kon slapen, kinderen naar bed kon brengen, niet gebonden was aan de rollator/rolsteiger. Daarmee ook een paar rondjes door de wijk gelopen wat meer bewegingsvrijheid gaf.
14 april is het loopgips eraf gegaan, en zijn de schroeven in mijn rug gecontroleerd. Alles bleek goed vast te zitten, dus vanaf toen mocht ik weer fietsen, autorijden, zwemmen etc. Vanaf vorige week daarom ook begonnen met fysiotherapie. Daardoor is de beweeglijkheid in mijn rug een stuk beter geworden en gaat lopen met steeds minder pijn. Vorige week 2x 10km gefietst met mijn dochters, waarbij ik met rugpijn en een zere enkel van de fiets kwam, maar dat na rust weer weg trok. Afgelopen donderdag zelf 20km gefietst waarbij de pijn erg meeviel maar de laatste 5 km conditioneel erg zwaar waren. Wat goed nieuws is, want dat betekent dat het lichaam langzamerhand begint te herstellen en de conditie weer kan worden opgebouwd.
Omdat ik elke dag probeer iets te doen (fysio, fietsen, wandelen) kost het de rest van de dag energie om weer bij te komen. Maar, elke dag gaat het beter. Ik kan meer, herstel sneller etc. Vanochtend voor het eerst een lang stuk redelijk pijnloos gelopen, en vanmiddag nog energie om een stukje te fietsen. Het zal nog een hele tijd duren, maar krijg steeds meer vrijheid en energie.
Afgelopen donderdag is de fiets beoordeeld door een schade expert, die is echt afgeschreven, er zit een dikke deuk in het frame onder het zadel waar de fiets geraakt is, voorvork is net onder het balhoofd afgebroken, bagagebak achterop kapot... Het is vooral afwachten wat voor vergoeding er voor komt. Het goede nieuws is dat ik naar een andere fiets ga kijken, dus misschien komt daar ook goed nieuws uit.
Kortom, mijn motto "elke dag een beetje beter" gaat nog steeds op en houdt me positief. Aan de ene kant mag het van mij sneller, aan de andere kant mag ik denk ik niet klagen hoe het nu gaat.
14 april is het loopgips eraf gegaan, en zijn de schroeven in mijn rug gecontroleerd. Alles bleek goed vast te zitten, dus vanaf toen mocht ik weer fietsen, autorijden, zwemmen etc. Vanaf vorige week daarom ook begonnen met fysiotherapie. Daardoor is de beweeglijkheid in mijn rug een stuk beter geworden en gaat lopen met steeds minder pijn. Vorige week 2x 10km gefietst met mijn dochters, waarbij ik met rugpijn en een zere enkel van de fiets kwam, maar dat na rust weer weg trok. Afgelopen donderdag zelf 20km gefietst waarbij de pijn erg meeviel maar de laatste 5 km conditioneel erg zwaar waren. Wat goed nieuws is, want dat betekent dat het lichaam langzamerhand begint te herstellen en de conditie weer kan worden opgebouwd.
Omdat ik elke dag probeer iets te doen (fysio, fietsen, wandelen) kost het de rest van de dag energie om weer bij te komen. Maar, elke dag gaat het beter. Ik kan meer, herstel sneller etc. Vanochtend voor het eerst een lang stuk redelijk pijnloos gelopen, en vanmiddag nog energie om een stukje te fietsen. Het zal nog een hele tijd duren, maar krijg steeds meer vrijheid en energie.
Afgelopen donderdag is de fiets beoordeeld door een schade expert, die is echt afgeschreven, er zit een dikke deuk in het frame onder het zadel waar de fiets geraakt is, voorvork is net onder het balhoofd afgebroken, bagagebak achterop kapot... Het is vooral afwachten wat voor vergoeding er voor komt. Het goede nieuws is dat ik naar een andere fiets ga kijken, dus misschien komt daar ook goed nieuws uit.
Kortom, mijn motto "elke dag een beetje beter" gaat nog steeds op en houdt me positief. Aan de ene kant mag het van mij sneller, aan de andere kant mag ik denk ik niet klagen hoe het nu gaat.
