Vandaag ben ik blij omdat.....

[Lopopodium]

Als 250 voelt als 180, ach, dan is er nog wel ruimte. Een 300 voelt dan verhoudingsgewijs nog niet als 250 en dat kan je ook.

Eerlijk gezegd denk ik dat ik verder ook best kan, conditioneel gezien. Wat mij bij een echt lange tocht het meest in de weg zit is de uitdroging en de misselijkheid die ik er schijnbaar een beetje van krijg. Acht uur vol tempo doorfietsen, daar kan ik niet echt goed tegenaan drinken. En dat maakt het eigenlijk het zwaarst vanaf een uurtje of zes onderweg. Misschien moet ik maar eens door de koele nazomernachten gaan fietsen!

Ik heb er bewondering voor dat je zo'n lange tocht kunt rijden. Bij mij is het bij +- de 200 meestal wel genoeg geweest en dan voel ik ook niet echt de drang om er nog meer van te maken.

Ik heb grotendeels hetzelfde, hoor. Maar soms gaat het bij fietstochten gewoon lekker en dan tikken de kilometers best soepel langs je heen. Maar er zijn uiteraard ook tochten dat het gewoon niet echt lekker gaat gevoelsmatig. Gemiddeld heb ik dan een prima tocht gereden, maar het voelde gewoon moeizaam. Zaterdag, dus twee dagen voordat ik die 251 kilometer deed, had ik een tochtje van 140 richting Haarlem en Zandvoort. Ik had gewoon grote moeite bij de laatste paar tientallen kilometers en was toen blij thuis te zijn.