1 uur geleden
Vanochtend met een simpel idee wakker geworden. De sporing van de fiets afstellen zonder speciaal gereedschap. Je moet alleen de kogelkopjes kunnen los en vastmaken aan de veerpoot.
Het idee werkt voor mijn WAW met tankstuur. Hoe het met tiller zit weet ik niet, maar ik denk dat dat vergelijkbaar is.
Op het achterste van de drie gaten in de veerpoot zit de verbinding tussen het linker- en rechterwiel. Eén kant, in mijn geval rechts, maak ik los. Vervolgens laat ik de fiets een halve lengte vooruit rijden, met het linkerwiel in de rechte positie. Het rechterwiel zal, zoals bij een winkelwagen zichzelf richten. Als de fiets weer stilstaat, moet je nergens meer aankomen. Dit zou de positie van het wiel kunnen veranderen en dat wil je niet.
Vervolgens kijk je of het gat van het kogelkopje en die van de veerpoot precies boven elkaar staan. Als dat op het oog niet klopt, draai je het kogelkopje in of uit totdat het op het oog goed is. Vervolgens probeer je een boutje door beide gaten te steken. Als dat nog niet soepel gaat, zijn de beide gaten nog niet precies uitgelijnd.
Dit is echter niet helemaal perfect, omdat het draaipunt van de veerpoot niet boven het midden van het wiel zit, maar meer naar binnen. Daardoor zal er van nature iets van een toe-out ontstaan. Dus als de gaatjes precies uitgelijnd zijn is het zinvol om het gat van het kogelkopje iets meer naar buiten te hebben dan die van de veerpoot. Ik heb vandaag de kop 2 halve slagen extra gegeven. En ik denk dat het er nog wel twee meer mogen zijn. (Windgevoeligheid was vandaag wel groot, maar er was ook veel wind.)
Vandaag dus getest en de fiets liep duidelijk lichter dan gisteren. Dus experiment geslaagd.
Het idee werkt voor mijn WAW met tankstuur. Hoe het met tiller zit weet ik niet, maar ik denk dat dat vergelijkbaar is.
Op het achterste van de drie gaten in de veerpoot zit de verbinding tussen het linker- en rechterwiel. Eén kant, in mijn geval rechts, maak ik los. Vervolgens laat ik de fiets een halve lengte vooruit rijden, met het linkerwiel in de rechte positie. Het rechterwiel zal, zoals bij een winkelwagen zichzelf richten. Als de fiets weer stilstaat, moet je nergens meer aankomen. Dit zou de positie van het wiel kunnen veranderen en dat wil je niet.
Vervolgens kijk je of het gat van het kogelkopje en die van de veerpoot precies boven elkaar staan. Als dat op het oog niet klopt, draai je het kogelkopje in of uit totdat het op het oog goed is. Vervolgens probeer je een boutje door beide gaten te steken. Als dat nog niet soepel gaat, zijn de beide gaten nog niet precies uitgelijnd.
Dit is echter niet helemaal perfect, omdat het draaipunt van de veerpoot niet boven het midden van het wiel zit, maar meer naar binnen. Daardoor zal er van nature iets van een toe-out ontstaan. Dus als de gaatjes precies uitgelijnd zijn is het zinvol om het gat van het kogelkopje iets meer naar buiten te hebben dan die van de veerpoot. Ik heb vandaag de kop 2 halve slagen extra gegeven. En ik denk dat het er nog wel twee meer mogen zijn. (Windgevoeligheid was vandaag wel groot, maar er was ook veel wind.)
Vandaag dus getest en de fiets liep duidelijk lichter dan gisteren. Dus experiment geslaagd.
