21-Apr-2021, 09:21 AM
Niels,
Je hebt gelijk. Wielrennen is een groepssport, fietsen is een individuele bezigheid. Daarom wint zelden de beste renner een grote ronde. De winnaar is meestal de kopman van de beste en vaak duurste ploeg. Ploegentactiek. De kopman wordt voor het overgrote deel van de tour uit de wind gehouden waar dat kan. En dan gaat ook bij de "grote mannen" de trapfrequentie omlaag. Efficiënt rijden en krachten sparen voor de beslissende momenten.
Daarom is de wielersport nooit maatgevend en wordt er veel onzin over fietstechniek gebruikt voor commerciële doeleinden.
Om terug te komen op het onderwerp. Iedere fietser heeft zijn eigen "powerband" Ergens in die koppelkromme ligt een punt waar de lijn van het toenemend trapvermogen die kromme kruist. In die buurt ligt het efficiënt trappen. Voor de meeste fietsers tussen de 75 en 95 rpm. Gelijk efficiënt hardlopen. Hardlopers lopen 150 tot 190 passen per minuut. Dat heeft met de spieren te maken. maar enkele top marathonlopers gaan over die 190 passen per minuut heen.
Zet je ligfiets vast op een bok en klick in de pedalen. Haal de ketting er af en voer de trapfrequentie op. Wat kost meer energie 60 of 110 rpm? De hype om te fietsen met een hoge trapfrequentie is alleen bedoeld om een hoger trapvermogen te kunnen leveren. En daar zijn vooral mannen gevoelig voor. Ook het aanprijzen van klimtrainingen om klimspieren te ontwikkelen. Of leren klimmen met een hoge trapfrequentie. Zoals Froome en Armstrong. Commerciële cherrypicking.
Als proefondervindelijk (wetenschappelijk|) is gemeten dat de verschillen tussen cranklengtes van 145 tot 170 mm nauwelijks grote verschillen in koppel opleveren door biomechanische voordelen van wat kortere cranks. Mijn 177,5 mm cranks op mijn bukfiets ga ik vervangen door 155 of 160 mm. Met bouwjaar 1947 krijg ik die nu nog makkelijk rond, maar in de bochten raak ik het wegdek. Mijn vrouw is kort en rijdt op een small frame (45 cm) met standaard 175 mm cranks. Dat lagen op de plank tijdens de productie. Veel te lang.
Je hebt gelijk. Wielrennen is een groepssport, fietsen is een individuele bezigheid. Daarom wint zelden de beste renner een grote ronde. De winnaar is meestal de kopman van de beste en vaak duurste ploeg. Ploegentactiek. De kopman wordt voor het overgrote deel van de tour uit de wind gehouden waar dat kan. En dan gaat ook bij de "grote mannen" de trapfrequentie omlaag. Efficiënt rijden en krachten sparen voor de beslissende momenten.
Daarom is de wielersport nooit maatgevend en wordt er veel onzin over fietstechniek gebruikt voor commerciële doeleinden.
Om terug te komen op het onderwerp. Iedere fietser heeft zijn eigen "powerband" Ergens in die koppelkromme ligt een punt waar de lijn van het toenemend trapvermogen die kromme kruist. In die buurt ligt het efficiënt trappen. Voor de meeste fietsers tussen de 75 en 95 rpm. Gelijk efficiënt hardlopen. Hardlopers lopen 150 tot 190 passen per minuut. Dat heeft met de spieren te maken. maar enkele top marathonlopers gaan over die 190 passen per minuut heen.
Zet je ligfiets vast op een bok en klick in de pedalen. Haal de ketting er af en voer de trapfrequentie op. Wat kost meer energie 60 of 110 rpm? De hype om te fietsen met een hoge trapfrequentie is alleen bedoeld om een hoger trapvermogen te kunnen leveren. En daar zijn vooral mannen gevoelig voor. Ook het aanprijzen van klimtrainingen om klimspieren te ontwikkelen. Of leren klimmen met een hoge trapfrequentie. Zoals Froome en Armstrong. Commerciële cherrypicking.
Als proefondervindelijk (wetenschappelijk|) is gemeten dat de verschillen tussen cranklengtes van 145 tot 170 mm nauwelijks grote verschillen in koppel opleveren door biomechanische voordelen van wat kortere cranks. Mijn 177,5 mm cranks op mijn bukfiets ga ik vervangen door 155 of 160 mm. Met bouwjaar 1947 krijg ik die nu nog makkelijk rond, maar in de bochten raak ik het wegdek. Mijn vrouw is kort en rijdt op een small frame (45 cm) met standaard 175 mm cranks. Dat lagen op de plank tijdens de productie. Veel te lang.
