19-Apr-2021, 09:34 AM
Dit staat helemaal los van of je wel of niet een hogere cadans hebt met kortere cranks, dit is gewoon standaard natuurkunde 
Spieren zijn echter biologie:
Professionele wielrenner kiezen voor een hoge trapfrequentie omdat beschadiging en herstel een onderdeel is van de spierfysiologie.
Een hoge trapfrequentie is in korte tijd minder efficiënt, maar je kan het veel langer volhouden, waardoor het op lange termijn efficiënter is. (overigens sprinten wielrenners met een frequentie van boven de 180; bij een hoge tapfrequentie versnel je beter.)
Bij een lage trapfrequentie belast je je spieren meer; belasten betekend beschadigen (kleine scheurtjes in de spieren). Dit wordt ook weer met eiwitten hersteld tijdens het fietsen, maar vooral in de rust na het fietsen. Je spieren 'groeien' hierdoor; dit noem je trainen. Bij een hoge trapfrequentie belast je de spieren minder, ze beschadigen dus minder snel waardoor je de inspanning langer kan volhouden en over een meerdaagse wedstrijd minder verval hebt.
En ja, als je harder wilt kunnen fietsen heeft het zin om met een lager trapfrequentie herhaaldelijk een maximale inspanning te doen (intervaltraining). Je zorgt dan voor een grote beschadiging in je spieren, die met eiwitten wordt hersteld. Dit herstel kost vele dagen (weken), maar zorgt voor een grotere kracht.
De crancklengte zal ook afhankelijk zijn van je fysiologie, die voor ieder persoon verschillend is. De natuurkunde geeft wel een goede richtlijn.
Niels, 110, van der Wal
Spieren zijn echter biologie:
Professionele wielrenner kiezen voor een hoge trapfrequentie omdat beschadiging en herstel een onderdeel is van de spierfysiologie.
Een hoge trapfrequentie is in korte tijd minder efficiënt, maar je kan het veel langer volhouden, waardoor het op lange termijn efficiënter is. (overigens sprinten wielrenners met een frequentie van boven de 180; bij een hoge tapfrequentie versnel je beter.)
Bij een lage trapfrequentie belast je je spieren meer; belasten betekend beschadigen (kleine scheurtjes in de spieren). Dit wordt ook weer met eiwitten hersteld tijdens het fietsen, maar vooral in de rust na het fietsen. Je spieren 'groeien' hierdoor; dit noem je trainen. Bij een hoge trapfrequentie belast je de spieren minder, ze beschadigen dus minder snel waardoor je de inspanning langer kan volhouden en over een meerdaagse wedstrijd minder verval hebt.
En ja, als je harder wilt kunnen fietsen heeft het zin om met een lager trapfrequentie herhaaldelijk een maximale inspanning te doen (intervaltraining). Je zorgt dan voor een grote beschadiging in je spieren, die met eiwitten wordt hersteld. Dit herstel kost vele dagen (weken), maar zorgt voor een grotere kracht.
De crancklengte zal ook afhankelijk zijn van je fysiologie, die voor ieder persoon verschillend is. De natuurkunde geeft wel een goede richtlijn.
Niels, 110, van der Wal
