Ik krijg het gevoel dat een kleine club forumleden lijden aan het Calimero Syndroom. Altijd negatieve gedachten over het verkeer. Het verkeer is een bloedserieuze zaak, maar ik ervaar het nooit als negatief. Daarmee heb je alleen jezelf te pakken.
Verkeer is verkeren onder elkaar. Maar bij velen is die verkering verbroken. Het is vooral geven voor een goede en veilige zaak. Anticiperen en actief bezig zijn om de foutjes van je medeweggebruiker te corrigeren. Vooral je snelheid aanpassen aan de omstandigheden om die correcties mogelijk te maken. Je medeweggebruiker de tijd te geven aan jou voorrang te verlenen.
Ook de infrastructuur heeft het altijd gedaan. Uiteraard kunnen vele zaken worden verbeterd, maar korte bochten en slingers voor de aandachtspunten voor fietsers blijven noodzaak.
Verbeter het verkeer en begin bij jezelf. Gisteren moest ik wachten bij groen licht omdat een trekker oplegger op volle snelheid dik rood licht negeerde. En niet voor het eerst. Afgelopen voorjaar moedwillig door een SUV, BMW X5, gesneden en aangereden. In die ruim 70 jaar verkeersdeelnemer gehandicapt geraakt aan mijn rechterbeen. Het risico van verkeersdeelneming. Maar ik heb als passief verkeersdeelnemer geen negatieve gedachten t.a.v. verkeersdeelnemer. Dan blijf ik vanaf vandaag thuis.
Ik leef met alle positieve gedachte die ik mijn leven in het verkeer heb meegemaakt. Privé als professioneel. Ga elke dag blij op of in de fiets. Moet ook in de polder regelmatig de berm in om grote voertuigen en oogstmachines de ruimte te geven.
Uitzonderingen komen jammer genoeg te vaak voor. Zoals deze zaak. Ik hou daar optimaal rekening mee, zonder negatief te worden.
https://nos.nl/artikel/2450534-vijf-jaar...blasserdam
Verkeer is verkeren onder elkaar. Maar bij velen is die verkering verbroken. Het is vooral geven voor een goede en veilige zaak. Anticiperen en actief bezig zijn om de foutjes van je medeweggebruiker te corrigeren. Vooral je snelheid aanpassen aan de omstandigheden om die correcties mogelijk te maken. Je medeweggebruiker de tijd te geven aan jou voorrang te verlenen.
Ook de infrastructuur heeft het altijd gedaan. Uiteraard kunnen vele zaken worden verbeterd, maar korte bochten en slingers voor de aandachtspunten voor fietsers blijven noodzaak.
Verbeter het verkeer en begin bij jezelf. Gisteren moest ik wachten bij groen licht omdat een trekker oplegger op volle snelheid dik rood licht negeerde. En niet voor het eerst. Afgelopen voorjaar moedwillig door een SUV, BMW X5, gesneden en aangereden. In die ruim 70 jaar verkeersdeelnemer gehandicapt geraakt aan mijn rechterbeen. Het risico van verkeersdeelneming. Maar ik heb als passief verkeersdeelnemer geen negatieve gedachten t.a.v. verkeersdeelnemer. Dan blijf ik vanaf vandaag thuis.
Ik leef met alle positieve gedachte die ik mijn leven in het verkeer heb meegemaakt. Privé als professioneel. Ga elke dag blij op of in de fiets. Moet ook in de polder regelmatig de berm in om grote voertuigen en oogstmachines de ruimte te geven.
Uitzonderingen komen jammer genoeg te vaak voor. Zoals deze zaak. Ik hou daar optimaal rekening mee, zonder negatief te worden.
https://nos.nl/artikel/2450534-vijf-jaar...blasserdam
