2 uren geleden
Afgelopen week ging best goed, steeds meer bewegingsruimte in de rug dus ik kon meer en makkelijker bewegen. Het meest frustrerende was het feit dat ik maar een uurtje per keer mag zitten, en ik door mijn gipsvoet niet kan lopen. Dus, genoeg energie om dingen te doen en mensen te ontvangen, maar toch veel tijd op bed. Het ergste was dat ik donderdag en vrijdag niet echt fit was. Niet echt ziek, was er normaal mee gaan werken, maar wat meer moe en hangerig.
Tot vrijdagavond... Het begon ermee dat het net leek alsof ik een spier in mijn rug had verrekt, rechts achterop mijn rug. Dat deed zeer met slapen, maar ik heb er nog een paar uurtjes om geslapen. Zaterdag overdag ging het ook wel redelijk. Maar, toen ik zaterdagavond na tandenpoetsen en wc bezoek opnieuw op bed wilde gaan liggen werden het ineens felle steken. Bij meer dan 25% inademen verkrampte mijn hele borstkas en kreeg ik niet meer lucht binnen. Gevolg: veel pijn, heel oppervlakkig ademhalen en hyperventilatie door oppervlakkig ademhalen. Liggen lukte sowieso niet, zitten ging iets beter maar zeker niet goed. Naar de huisartsenpost, iets verhoogde temperatuur, 37,8, maar niet zorgwekkend. Longen klonken goed. Door vastzetten van ruggenwervel meer kans op verrekken van iets, en door het heftige ongeval kans dat het lichaam anders reageert dan anders was het vermoeden. Met extra pijnstilling naar huis en redelijk geslapen. Zondagochtend word ik wakker met dezelfde pijn, maar dan rechts bovenin mijn buik. Opnieuw steken,weinig lucht etc. Pijnstilling hielp niet. Opnieuw naar de huisartsenpost, longen klonken niet zorgwekkend maar waren wel verdacht. Drukken op de buik deed niks, tot ze net onder de onderste ribben omhoog drukte, dat deed flink zeer. Bloed geprikt, iets verhoogde ontstekingswaarden. Extra fotos wezen uit: Beginnende longontsteking met geïrriteerd longvlies. Daarom deed dieper ademhalen zeer. Waarschijnlijk ontstaan omdat ik donderdag/vrijdag me niet lekker voelde, maar omdat hoesten nog zeer doet in de rug teveel ingehouden waardoor bacteriën bleven zitten. Antibiotica mee en verder met extra pijnstilling.
De rest van de zondag zoveel mogelijk stilliggen, dan is de ademhaling zo rustig mogelijk en gaat het goed. Naar de wc of naar de tafel kost meer kracht dus lucht dus dieper ademhalen en is een pijnlijke opgave. Gelukkig geen last van hoesten. Zondagnacht begint de antibiotica wat te werken en heb ik een paar uurtjes geslapen.
Nu maandagochtend nog iets beter, kan ongeveer 50% longcapaciteit gebruiken zonder pijn. Veel liggen bevalt het beste. Verplaatsen doet iets minder zeer maar doe ik zeker niet als het niet nodig is.
Maargoed, het lijkt weer de goede kant op te gaan en hopelijk woensdag loopgips. Eind van de week gaat het vast veel beter
Tot vrijdagavond... Het begon ermee dat het net leek alsof ik een spier in mijn rug had verrekt, rechts achterop mijn rug. Dat deed zeer met slapen, maar ik heb er nog een paar uurtjes om geslapen. Zaterdag overdag ging het ook wel redelijk. Maar, toen ik zaterdagavond na tandenpoetsen en wc bezoek opnieuw op bed wilde gaan liggen werden het ineens felle steken. Bij meer dan 25% inademen verkrampte mijn hele borstkas en kreeg ik niet meer lucht binnen. Gevolg: veel pijn, heel oppervlakkig ademhalen en hyperventilatie door oppervlakkig ademhalen. Liggen lukte sowieso niet, zitten ging iets beter maar zeker niet goed. Naar de huisartsenpost, iets verhoogde temperatuur, 37,8, maar niet zorgwekkend. Longen klonken goed. Door vastzetten van ruggenwervel meer kans op verrekken van iets, en door het heftige ongeval kans dat het lichaam anders reageert dan anders was het vermoeden. Met extra pijnstilling naar huis en redelijk geslapen. Zondagochtend word ik wakker met dezelfde pijn, maar dan rechts bovenin mijn buik. Opnieuw steken,weinig lucht etc. Pijnstilling hielp niet. Opnieuw naar de huisartsenpost, longen klonken niet zorgwekkend maar waren wel verdacht. Drukken op de buik deed niks, tot ze net onder de onderste ribben omhoog drukte, dat deed flink zeer. Bloed geprikt, iets verhoogde ontstekingswaarden. Extra fotos wezen uit: Beginnende longontsteking met geïrriteerd longvlies. Daarom deed dieper ademhalen zeer. Waarschijnlijk ontstaan omdat ik donderdag/vrijdag me niet lekker voelde, maar omdat hoesten nog zeer doet in de rug teveel ingehouden waardoor bacteriën bleven zitten. Antibiotica mee en verder met extra pijnstilling.
De rest van de zondag zoveel mogelijk stilliggen, dan is de ademhaling zo rustig mogelijk en gaat het goed. Naar de wc of naar de tafel kost meer kracht dus lucht dus dieper ademhalen en is een pijnlijke opgave. Gelukkig geen last van hoesten. Zondagnacht begint de antibiotica wat te werken en heb ik een paar uurtjes geslapen.
Nu maandagochtend nog iets beter, kan ongeveer 50% longcapaciteit gebruiken zonder pijn. Veel liggen bevalt het beste. Verplaatsen doet iets minder zeer maar doe ik zeker niet als het niet nodig is.
Maargoed, het lijkt weer de goede kant op te gaan en hopelijk woensdag loopgips. Eind van de week gaat het vast veel beter

