19-Feb-2022, 12:00 AM
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 19-Feb-2022, 12:50 AM door Martin van Mourik.)
Toen ik zag wat Wim schreef over trekken aan het stuur om extra snelheid te maken realiseerde ik me dat ik niet zo goed wist wat ik doe. Ik nam me voor om er in de volgende dagen eens op te letten.
Als ik korte tijd veel extra kracht wil zetten dan til ik mijn kont een beetje op door mijn buikspieren aan te spannen. Mijn lijf komt hierdoor als het ware tussen voeten en bovenrug te hangen. Dit kan ik maar korte tijd volhouden, enkele seconden tot hooguit een halve minuut.
Als ik langere tijd wat extra kracht wil zetten dan breng ik mijn schouderbladen omhoog en naar achter om me extra schrap te zetten tegen het bovenste gedeelte van de zitting. Hierbij probeer ik mijn armen ontspannen te houden. Deze houding kan ik een paar minuten volhouden, bijvoorbeeld voor een klim, of een kort stuk met veel tegenwind.
In beide gevallen probeer ik dus mijn bovenrug te fixeren tegen de zitting.
Trekken aan het stuur heb ik ook wel geprobeerd. Het effect hiervan is bij mij dat ik niet mijn bovenrug, maar juist kont en onderrug fixeer tegen de zitting. Het nadeel hiervan vind ik dat mijn afstand tot de pedalen iets kleiner wordt, waardoor mijn benen iets meer gebogen uitkomen, wat minder efficient trapt.
Ik zag iemand in dit draadje melding maken van het tegenovergestelde: duwen tegen het stuur. Dat heb ik ook maar eens geprobeerd. Het voordeel hiervan lijkt me op een ligfiets dat je de afstand tot de pedalen optimaal houdt. Het grote nadeel vind ik dat mijn reflexmatige stuurcorrecties erdoor vergroot worden, die ik dan weer bewust moet corrigeren, met slingeren tot gevolg. Dit zal er ook wel mee te maken hebben dat ik op een nerveus sturende open ligger rijd, een Challenge Hurricane, met bovenstuur. Misschien werkt het bij andere typen fietsen beter.
Een andere puntje van ligfietstechniek: bovenstuur optillen voor scherpe bochten.
Ik heb een bovenstuur, een klapstuur, op een open ligger.
Het sturen hiermee vind ik redelijk lijken op het bedienen van het roer van een zeilboot, je beweegt de helmstok heen en weer om te sturen. De stuurbeweging van het stuur van een normale fiets is meer roterend rond een as.
Als ik mijn stuur een centimer of vijf a tien optil, dan voelt de stuurbeweging al veel meer aan als de roterende beweging die ik al van kinds af aan ken van een normale fiets. Bij scherpe bochten kan ik op deze manier aanzienlijk trefzekerder sturen.
Ik ben wel benieuwd of er nog meer ligfietsers met klapsturen zijn die dit zo doen.
Nog een andere klapstuurtruuk: overeind komen tijdens het rijden.
Als ik een onoverzichtelijk punt nader, dan kom ik soms overeind: ik ga rechtop zitten met de rug los van de zitting. Meestal is dit bij kruispunten of bochten met heggen of hekken of andere uitzichtbelemmerende zaken.
Door overeind te komen tijdens het rijden komt mijn hoofd een centimeter of dertig hoger, en ruim een halve meter meer naar voren uit. Ik vind dit soms wel helpen om overzicht te krijgen over de situatie.
Ik doe dit alleen als ik een redelijke vaart heb, bij lage snelheid voelt het te instabiel.
Ook hiervan ben ik benieuwd of er meer mensen zijn die dit wel eens doen.
Als ik korte tijd veel extra kracht wil zetten dan til ik mijn kont een beetje op door mijn buikspieren aan te spannen. Mijn lijf komt hierdoor als het ware tussen voeten en bovenrug te hangen. Dit kan ik maar korte tijd volhouden, enkele seconden tot hooguit een halve minuut.
Als ik langere tijd wat extra kracht wil zetten dan breng ik mijn schouderbladen omhoog en naar achter om me extra schrap te zetten tegen het bovenste gedeelte van de zitting. Hierbij probeer ik mijn armen ontspannen te houden. Deze houding kan ik een paar minuten volhouden, bijvoorbeeld voor een klim, of een kort stuk met veel tegenwind.
In beide gevallen probeer ik dus mijn bovenrug te fixeren tegen de zitting.
Trekken aan het stuur heb ik ook wel geprobeerd. Het effect hiervan is bij mij dat ik niet mijn bovenrug, maar juist kont en onderrug fixeer tegen de zitting. Het nadeel hiervan vind ik dat mijn afstand tot de pedalen iets kleiner wordt, waardoor mijn benen iets meer gebogen uitkomen, wat minder efficient trapt.
Ik zag iemand in dit draadje melding maken van het tegenovergestelde: duwen tegen het stuur. Dat heb ik ook maar eens geprobeerd. Het voordeel hiervan lijkt me op een ligfiets dat je de afstand tot de pedalen optimaal houdt. Het grote nadeel vind ik dat mijn reflexmatige stuurcorrecties erdoor vergroot worden, die ik dan weer bewust moet corrigeren, met slingeren tot gevolg. Dit zal er ook wel mee te maken hebben dat ik op een nerveus sturende open ligger rijd, een Challenge Hurricane, met bovenstuur. Misschien werkt het bij andere typen fietsen beter.
Een andere puntje van ligfietstechniek: bovenstuur optillen voor scherpe bochten.
Ik heb een bovenstuur, een klapstuur, op een open ligger.
Het sturen hiermee vind ik redelijk lijken op het bedienen van het roer van een zeilboot, je beweegt de helmstok heen en weer om te sturen. De stuurbeweging van het stuur van een normale fiets is meer roterend rond een as.
Als ik mijn stuur een centimer of vijf a tien optil, dan voelt de stuurbeweging al veel meer aan als de roterende beweging die ik al van kinds af aan ken van een normale fiets. Bij scherpe bochten kan ik op deze manier aanzienlijk trefzekerder sturen.
Ik ben wel benieuwd of er nog meer ligfietsers met klapsturen zijn die dit zo doen.
Nog een andere klapstuurtruuk: overeind komen tijdens het rijden.
Als ik een onoverzichtelijk punt nader, dan kom ik soms overeind: ik ga rechtop zitten met de rug los van de zitting. Meestal is dit bij kruispunten of bochten met heggen of hekken of andere uitzichtbelemmerende zaken.
Door overeind te komen tijdens het rijden komt mijn hoofd een centimeter of dertig hoger, en ruim een halve meter meer naar voren uit. Ik vind dit soms wel helpen om overzicht te krijgen over de situatie.
Ik doe dit alleen als ik een redelijke vaart heb, bij lage snelheid voelt het te instabiel.
Ook hiervan ben ik benieuwd of er meer mensen zijn die dit wel eens doen.
