30-Nov-2022, 08:54 AM
Bij mij is 8 van de 10 km voorzien van een fietspad aan 1 kant van de provinciale weg. Sinds afgelopen zomer zit er een witte streep langs de buitenste rand van het fietspad. Inmiddels blijkt dat die ook nog reflecterend is. Ben benieuwd hoelang dat goed blijft gaan, maar ik ben er erg blij mee. Daardoor is ook bij een rij tegemoetkomende auto's nog goed te zien waar de rand van het fietspad zit.
In de ochtend zit ik aan de verkeerde kant voor het tegenlicht, maar dan is het meestal al aan het schemeren, de grootste stroom komt mij dan tegemoet. Alle stukjes heg die er stonden zijn spoorloos gerooid.
Ideaal is het niet, maar het fietspad is prima, breed, glad asfalt, het wordt in de winter geveegd, en de provincie inspecteert het ook meerdere keren per jaar.
Het alternatief is een mooiere route maar dan voorzien van erg slecht asfalt, een lang stuk klinkers met veel drempels in een dorpje en dan een paar kilometer over een fietssuggestiestrook, om daar weer op dezelfde provinciale weg uit te komen.
Meestal pak ik dus maar het fietspad, waarbij ik er dan maar op vertrouw dat er niet ineens ergens iets ligt. Dat is me de afgelopen 15 jaar ook nog niet gebeurd.
1 provinciale weg verderop is er wel tweezijdig een fietspad, maar die zijn dan wel een stuk smaller, waardoor inhalen van andere fietsers niet echt lekker mogelijk is. Ook dat is een lang stuk. Op het tweerichtingen pad kan ik twee scholieren nog vrij eenvoudig inhalen als ze netjes naast elkaar rijden. Op die andere route moet je wachten tot ze achter elkaar rijden, dat schiet ook niet op.
In de ochtend zit ik aan de verkeerde kant voor het tegenlicht, maar dan is het meestal al aan het schemeren, de grootste stroom komt mij dan tegemoet. Alle stukjes heg die er stonden zijn spoorloos gerooid.
Ideaal is het niet, maar het fietspad is prima, breed, glad asfalt, het wordt in de winter geveegd, en de provincie inspecteert het ook meerdere keren per jaar.
Het alternatief is een mooiere route maar dan voorzien van erg slecht asfalt, een lang stuk klinkers met veel drempels in een dorpje en dan een paar kilometer over een fietssuggestiestrook, om daar weer op dezelfde provinciale weg uit te komen.
Meestal pak ik dus maar het fietspad, waarbij ik er dan maar op vertrouw dat er niet ineens ergens iets ligt. Dat is me de afgelopen 15 jaar ook nog niet gebeurd.
1 provinciale weg verderop is er wel tweezijdig een fietspad, maar die zijn dan wel een stuk smaller, waardoor inhalen van andere fietsers niet echt lekker mogelijk is. Ook dat is een lang stuk. Op het tweerichtingen pad kan ik twee scholieren nog vrij eenvoudig inhalen als ze netjes naast elkaar rijden. Op die andere route moet je wachten tot ze achter elkaar rijden, dat schiet ook niet op.
