3 uren geleden
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 2 uren geleden door Fietsbennie.)
Ik fiets van de week 's avonds met een smile het dorp door. Een proefritje niet verder dan de kerk. De fiets haal ik net van de haken in de schuur. Helemaal weer schoon en voorzien van nieuwe shifter en remkabels. De fiets stuitert door de harde banden op de klinkers. Eenmaal na de vergadering werd ik aangesproken waarom ik op de ligger ben terwijl het zo kort bij huis is. ,,En, wat is je volgende reisdoel?”. ,,Tja,” weifel ik en kijk hem doordringend aan:,, eerst maar naar huis…”
Vanmorgen ben ik tegen krantenbezorgtijd vertrokken naar het noorden. Het is net licht. De zon is flets door het Saharazand. Even kijken hoe de fiets gaat nu ik zelf de versnellingen heb afgesteld. Chatgpt blijkt ook een redelijke raadgever op gebied van fietsen te zijn. Het kanaalwater klotst tegen de kanten als de boot is gepasseerd. De eerste mest wordt uitgereden door grote trekkers. Kieviten bewaken schreeuwend hun nesten. Ik fiets door Hoogenweg. De ketting gaat niet helemaal geweldig goed door de buizen, toch thuis maar eens kijken. Doel is Radewijk en Achterin. Hier is Overijssel nog leger dan elders. Ideaal voor rustzoekers. Ik heb de afgelopen 2 maand erg druk gehad op mijn werk en ik heb besloten nu maar eens wat rustiger aan te gaan doen. Meer aan mezelf, gezondheid en gezin te gaan denken.
Met een smal fietspaadje wip ik de grens over. Natuurlijk hoort het erbij een stukje Duitsland mee te pikken. Even de gedachten op een rij. Al zou het drie trappers in de ronde zijn. Ik ben zo aan het genieten dat ik vergeet foto’s te maken.
Eenmaal terug thuis net op tijd om met Junior nummer 2 naar de sport te gaan. Hij kan zich mooi uitleven terwijl ik geniet van het weer. Blijken ze een handbike te hebben aangeschaft. Gelukkig mocht ik ook daar een rondje mee, maar dat wil niet mee vallen met armen en handen die een kantoorbaan gewend zijn.
Al met al ben ik meer mezelf aan het terug vinden. Tijd voor rust, tijd voor mezelf, tijd voor fietsen. Laat de lente maar komen…
Vanmorgen ben ik tegen krantenbezorgtijd vertrokken naar het noorden. Het is net licht. De zon is flets door het Saharazand. Even kijken hoe de fiets gaat nu ik zelf de versnellingen heb afgesteld. Chatgpt blijkt ook een redelijke raadgever op gebied van fietsen te zijn. Het kanaalwater klotst tegen de kanten als de boot is gepasseerd. De eerste mest wordt uitgereden door grote trekkers. Kieviten bewaken schreeuwend hun nesten. Ik fiets door Hoogenweg. De ketting gaat niet helemaal geweldig goed door de buizen, toch thuis maar eens kijken. Doel is Radewijk en Achterin. Hier is Overijssel nog leger dan elders. Ideaal voor rustzoekers. Ik heb de afgelopen 2 maand erg druk gehad op mijn werk en ik heb besloten nu maar eens wat rustiger aan te gaan doen. Meer aan mezelf, gezondheid en gezin te gaan denken.
Met een smal fietspaadje wip ik de grens over. Natuurlijk hoort het erbij een stukje Duitsland mee te pikken. Even de gedachten op een rij. Al zou het drie trappers in de ronde zijn. Ik ben zo aan het genieten dat ik vergeet foto’s te maken.
Eenmaal terug thuis net op tijd om met Junior nummer 2 naar de sport te gaan. Hij kan zich mooi uitleven terwijl ik geniet van het weer. Blijken ze een handbike te hebben aangeschaft. Gelukkig mocht ik ook daar een rondje mee, maar dat wil niet mee vallen met armen en handen die een kantoorbaan gewend zijn.
Al met al ben ik meer mezelf aan het terug vinden. Tijd voor rust, tijd voor mezelf, tijd voor fietsen. Laat de lente maar komen…
gr. Fietsbennie site

